حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٢٥٦ - ١ مخطوط شماره ٩٢، دانشگاه تهران

أبو سُمَينَة محمّد بن على بن ابراهيم الصيرفى از عبّاد. نوزده روايت موجود در اين اصل إسنادهاى مختلفى دارند. عَبّاد اين روايات را با يك يا دو واسطه از امامان مختلف نقل مى‌كند (كه آخرين‌شان امام صادق است). افزون بر اين، سه روايت (شماره‌هاى ١٣ تا ١٥) از افرادى غير امام، و سه حديث نبوى (شماره‌هاى ١٧ تا ١٩) با إسنادى سنّى آمده‌اند. از ميان دسته اخير، تنها حديث سوم [ش ١٩] داراى مضمونى شيعه است و در آن آمده است كه پيامبر دستور قتل معاويه و حكم بن عاص را صادر كرده بود، و يكى از مثالب عثمان آن بود كه اجازه داد فرد اخير [حَكم‌] بر خلاف خواست پيامبر به مدينه باز گردد.[١]

[١]. ذهبى( ميزان الإعتدال، ج ٢، ص ١٧) گزيده‌اى از اين روايت را( با إسنادى متفاوت) نقل كرده كه از آنجا به منابع بعدى چون شرف‌الدين الموسوى،( المراجعات، نجف، ١٣٨٤ ق/ ١٩٦٤ م، ص ١٠٨) و ابن‌حجر عسقلانى( همان، ج ٥، ص ١١٠؛ ذيل ترجمه رواجنى) راه يافته است. اين هم شاهدى ديگر است كه نشان مى‌دهد رواجنى/ عُصفُرى.