حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٢٦١ - ١ مخطوط شماره ٩٢، دانشگاه تهران
كه تماما از منقول از امام صادقاند، با يك واسطه و غالباً از طريق ابو بصير (شمارههاى ٤، ٧، ١١- ١٤، ١٧- ١٩ و ٢٣) ثبت شدهاند.
٩. خَلّاد السِندى (يا السُدّى) (برگهاى ٦١ ب- ٦٢ الف). سلسله سند. «التلّعُكبرى از ابن عُقده از يحيى بن زكريّا بن شيبان از ابن أبى عُمير از خلاد». دو روايت از هشت روايت اين اصل مستقيماً از امام صادق نقل شدهاند.
١٠. حسين بن عثمان (برگهاى ٦٢ ب- ٦٥ الف). سلسله سندش همانند أصل زيد نَرسى است، امّا البته در پايان نام حسين بن عثمان آمده است. سه حديث از ٤٤ حديث (شمارههاى ٣، ٣٥ و ٣٧)، مستقيم از امام موسى كاظم، و بقيه با يك واسطه از امام باقر، امام صادق و امام كاظم نقل شدهاند، به استثناى دو حديث كه با دو واسطه آمدهاند. ويژگى خاص اين أصل آن است كه واسطه روايت در بخش اعظم (بيش از يك سوم) احاديث آن، مجهول است (: شمارههاى ٥- ٧، ١٠، ١٦، ٢١- ٢٣، ٢٥- ٢٨، ٣٠، ٣٢، ٣٣، ٣٦ و ٤٤).
١١. عبد اللّه بن يحيى الكاهلى (برگهاى ٦٥ الف- ٦٦ ب). سلسله سند چنين است. «التلّعُكبرى از ابن عُقده از محمّد بن احمد بن الحسن بن الحكم القَطَوانى (يا القَطِرانى) از احمد بن محمّد بن أبى نصر البزنطى (م ٢٢١ ق) از عبد اللّه». اين اصل حاوى سيزده روايت است كه اولى از امام صادق، و سه تاى ديگر (شمارههاى ٣، ٤ و ١٠) به نقل مستقيم از امام كاظماند.
١٢. سلام بن أبى عَمرَه (برگهاى ٦٦ ب- ٦٨ الف). سلسله سند. «التلّعُكبرى از ابن عُقده از القاسم بن محمّد بن حسن (يا حسين) بن حازم از عبد اللّه بن جبلة الكتّانى (يا الكنانى) (م ٢١٩ ق) از سلام». هيچ يك از ده حديث موجود در اين اصل مستقيماً از امام نقل نشدهاند.
١٣. منتخبى از نوادر على بن أسباط (برگهاى ٦٨ الف- ٧٣ ب). ظاهراً دور نيست كه اين اثر را همان أصلِ منسوب به على بن أسباط بدانيم. با اين حال، تنها نكتهاى كه ترديد در اين امر را قوى مىسازد آن است كه يكى بودن أصل على بن اسباط و نوادر او (اوّلى را طوسى نام برده، و دومى را نجاشى)، تنها ادّعاى مؤلّفان