موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٨ - خاتمه در ذكر ترجمه پارهاى از روايات شريفه است براى تتميم فائده و تبرك به كلام عترت طاهره

ملاقات كند خدا را در صورتى كه روى او استخوانى است كه گوشت بر آن نمى‌باشد؛ و قرآن به پشت گردن او زند تا داخل آتش شود و بيفتد در آتش با كسانى كه افتادند»[٤٠٣].

«و كسى كه قرائت قرآن كند و عمل به آن نكند، محشور كند خدا او را روز قيامت، كور. مى‌گويد:" پروردگارا! چرا مرا كور محشور كردى با اين‌كه بينا بودم؟" فرمايد:" چنانچه آيات ما آمد تو را و نسيان آنها را كردى، همين‌طور امروز نسيان شدى."[٤٠٤] پس امر شود كه او را در آتش اندازند»[٤٠٥].

«و كسى كه قرآن را بخواند براى رضاى خدا و براى يادگرفتن معالم دين، مى‌باشد از براى او از ثواب، مثل جميع آنچه عطا شده است به ملائكه و انبياء مرسلين عليهم السلام»[٤٠٦].

«و كسى كه تعلّم كند قرآن را و اراده كند به آن رياء و سُمْعَه را تا مجادله كند با آن با سفهاء، و مباهات كند به آن بر علماء، و طلب كند به آن دنيا را، از هم جدا كند خدا استخوان‌هاى او را در روز قيامت. و نمى‌باشد در آتش، عذاب كسى از او شديدتر؛ و هيچ نوعى از انواع عذاب نيست مگر آن‌كه به آن معذّب شود از شدّت غضب و سخط خدا بر او»[٤٠٧].

«و كسى كه تعلّم قرآن كند و تواضع كند در علم و تعليم كند بندگان خدا را و خواهش كند از ثواب آنچه نزد خدا است، نمى‌باشد در بهشت كسى كه ثوابش‌

[٤٠٣] - ثواب الأعمال وعقاب الأعمال، ص ٣٣٧.

[٤٠٤] - طه( ٢٠): ١٢٥- ١٢٦.

[٤٠٥] - ثواب الأعمال وعقاب الأعمال، ص ٣٣٧.

[٤٠٦] - همان، ص ٣٤٦.

[٤٠٧] - همان.