موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٠ - وصل در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

جلاله- واقع گردد و با لطف خفىّ خاص خود از او دستگيرى فرمايد و در تحت پرده كبرياى خود او را به طورى مستور گرداند كه جز خودش او را كسى نشناسد و او نيز جز حق كسى را نشناسد: «إنَّ أوْليائي تَحْتَ قِبابي لا يَعرِفُهُمْ غَيْري»[١٧٨]. و در كتاب مقدّس الهى براى اهلش اشارات بسيار در اين خصوص دارد؛ چنانچه فرمايد: «اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ»[١٧٩]. اهل معرفت و اصحاب سابقه حسنا مى‌دانند كه جميع تعيّنات خلقيه و كثرات عينيه، ظلمات.

و نور مطلق حاصل نشود مگر به اسقاط اضافات و شكستن تعيّن‌ها كه بت‌هاى طريق سالك است. و چون ظلمات كثرات فعليه و وصفيه مضمحل و منطمس در عين جمع شد، ستر جميع عورات گرديده و حضور مطلق و وصول تام تحقّق يافته، و مصلّى در اين مقام چنانچه مستور به حق است، مصلّى به صلات، حق است. و شايد صلات معراج ختم رسل صلى الله عليه و آله بدين طريق بوده در بعض مقامات و مدارج. واللَّه العالم.

وصل: در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

عَنْ مِصْباح الشريعَةِ، قالَ الصادق عليه السلام: «أزْيَنُ اللِّباسِ لِلْمُؤمِنينَ لِباسُ التَّقْوى‌؛ وَأنْعَمُهُ الإيمانُ. قالَ اللَّهُ عَزَّ وَجلَّ: «وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِكَ خَيْرٌ». وَأَمّا اللِّباسُ الظّاهِرُ، فَنِعْمَةٌ مِنَ اللَّه؛ يَسْتُرُ عَوْراتِ بَني آدَمَ. وَهِيَ كَرامَةٌ أكْرَمَ اللَّهُ بِها عِبادَهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ عليه السلام لَمْ يُكْرِمْ‌

[١٧٨] -« دوستان من در زير قبّه‌هاى منند؛ جز من كسى آنها را نمى‌شناسد».( إحياء علوم الدين، ج ٤، ص ٥١٦. حديث قدسى است و در ضبط آن« قبابى» و« قبايى» هر دو وارد شده است)

[١٧٩] -« خدا ولىّ كسانى است كه ايمان آورده‌اند،( او) ايشان را از تاريكى‌ها به سوى نور بيرون‌مى‌برد».( البقرة( ٢): ٢٥٧)