موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٥ - فصل اوّل در معرفت مكان است

مقصد سوم در آداب قلبيه مكان مصلّى است‌

و در آن، دو فصل است:

فصل اوّل: در معرفت مكان است‌

بدان كه سالك الى اللَّه را به حسب نشآت وجوديه مكان‌هايى است كه از براى هر يك از آنها آداب مخصوصه‌اى است كه تا سالك بدان‌ها محقق نشود به صلات اهل معرفت نائل نگردد.

اوّل، نشئه طبيعيه و مرتبه ظاهره دنياويه است كه مكان آن ارض طبيعت است. قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم: «جُعِلَتْ لِيَ اْلأرْضُ مَسْجِداً وَطَهُوراً»[١٨٢]. سالك را در اين مرتبه ادب آن است كه به قلب خود بفهماند كه نزول او از نشئه غيبيه و هبوط نفس از محلّ اعلاى ارفع به ارض سفلاى طبيعت و ردّ او به اسفل سافلين از احسن تقويم، براى سلوك اختيارى الى اللَّه و عروج به معراج قرب و وصول به‌

[١٨٢] -« زمين براى من سجده‌گاه و پاك كننده قرار داده شده است».( وسائل الشيعة، ج ٥، ص ١١٧،« كتاب الصلاة»،« أبواب مكان المصلّي»، باب ١، حديث ٢)