موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦٦ - خاتمه در اشاره به جامعيت سوره حمد

و از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام منقول است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:

«خداى تعالى به من فرمود:" اى محمّد، همانا براى تو فرستاديم سبع مثانى و قرآن عظيم را»[٦٢٣]. به من منّت جداگانه گذاشت به فاتحة الكتاب؛ و آن را در ازاء قرآن قرار داد. و همانا فاتحة الكتاب شريف‌ترين چيزى است كه در گنج‌هاى عرش است؛ و خداى تعالى اختصاص داد محمد صلى الله عليه و آله را و شرف داد آن بزرگوار را به آن، و شريك نفرمود در آن احدى از انبياء خود را غير از سليمان را كه عطا كرد به او از «فاتحه» بسم اللَّه الرحمن الرحيم را؛ چنانچه از بلقيس حكايت كند كه گفت: «إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ^ إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌»[٦٢٤].

پس، كسى كه قرائت كند آن را در صورتى كه معتقد باشد به دوستى محمد و آل محمد و منقاد باشد به امر آن و مؤمن باشد به ظاهر و باطن آن، عطا فرمايد خداى تعالى به او به هر حرفى از آن، حسنه‌اى، كه هر يك از آن حسنات افضل است براى او از دنيا با هرچه در آن است از اصناف اموال و خيرات آن. و كسى كه استماع كند به قارى كه قرائت كند آن را، مى‌باشد براى او به قدر ثلث آنچه براى قارى است. پس زياد كند هر يك از شما از اين خير كه عرضه بر او شده، زيرا كه آن غنيمتى است. مبادا وقتش از دست برود و حسرتش در دل‌هاى شما باقى ماند»[٦٢٥].

و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه «اگر به مرده‌اى هفتاد مرتبه «حمد»

[٦٢٣] -« وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ».( الحجر( ١٥): ٨٧)

[٦٢٤] -« نامه‌اى گرامى از سليمان به من رسيده است و در آن چنين( گفته) است: بسم اللَّه‌الرحمن الرحيم».( النمل( ٢٧): ٢٩- ٣٠)

[٦٢٥] . عيون أخبار الرضا، ج ١، ص ٣٠١، حديث ٦٠؛ بحار الأنوار، ج ٨٩، ص ٢٢٧، حديث ٥.