موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣١ - فصل دوم در بعض آداب اباحه مكان است

پيدا نمودى و از تو صدق و صفا ديد، به چشم رحمت و رأفت به تو نظر كند و از تو دستگيرى فرمايد و تو را موفّق به تحصيل رضاى خويش فرمايد؛ زيرا كه آن ذات مقدّس، كريم است و كرامت را به بندگان بيچاره‌اش دوست دارد؛ چنانچه فرمايد: «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ»[١٩٠].

فصل دوم در بعض آداب اباحه مكان است‌

سالك الى اللَّه چون مراتب مكان را به حسب مقامات و نشآت وجوديه خود فهميد، در آداب قلبيه اباحه آنها بايد بكوشد تا نماز او از تصرّفات غاصبانه ابليس پليد خارج شود. پس، در مرتبه اولى به آداب صوريه عبوديت و بندگى قيام كند و وفا به عهود سابقه عالم ذرّ ويوم الميثاق بنمايد و دست تصرّف ابليس را از ملك طبيعت خود دور كند تا با صاحب بيت مراوده و محابّه پيدا نمايد و تصرّفاتش در عالم طبيعت غاصبانه نباشد.

بعضى از اهل ذوق گويد كه معنى آيه شريفه «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ‌»[١٩١] به حسب باطن، آن است كه حلّيت بهيمه انعام، موقوف به وفاء به عهد ولايت است‌[١٩٢].

[١٩٠] -« يا آن كسى كه درمانده وقتى او را بخواند جواب دهد و رفع گرفتارى او نمايد؟».( النمل( ٢٧): ٦٢)

[١٩١] -« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به پيمان‌هايى كه مى‌بنديد وفا كنيد، چارپايان براى شماحلال شده ...».( المائدة( ٥): ١)

[١٩٢] - تفسير بيان السعادة، ج ٢، ص ٧١.