موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٢ - فصل دوم در بعض آداب اباحه مكان است

و در احاديث شريفه وارد است كه جميع ارض از امام است و غير شيعيان غاصب آن هستند[١٩٣]. و اهل معرفت ولىّ امر را مالك جميع ممالك وجود و مدارج غيب و شهود دانند و تصرّف كسى را در آن بى‌اذن امام روا ندارند.

نويسنده گويد: ابليس لعين عدوّ اللَّه است و تصرّفات او و هر تصرّف ابليسى در عالم طبيعت جائرانه و غاصبانه است؛ پس، سالك الى اللَّه اگر خود را از تحت تصرّفات آن پليد بيرون كرد، تصرّفش رحمانى گردد و مكان و ملبس و مطعم و منكح او مباح و پاكيزه شود. و به هر اندازه كه درتحت تصرّف ابليس واقع شود، از حلّيت بيفتد و شرك شيطان در آن دست يابد: پس اگر اعضاء ظاهره انسان در تصرّف ابليس واقع شد، اعضاء ابليسيه شود و غاصب مملكت حق شود؛ چنانچه عكوف قواى ملكوتيه در مسجد بدن وقتى مباح و عادلانه است كه آن قوا از جنود رحمانى باشد، والّا جنود ابليس را حقِّ تصرّف در مملكت بدن انسانى، كه ملك حق تعالى است، نمى‌باشد. و چون دست تصرّف شيطان را از مملكت قلب، كه منزلگاه خاص حق است، كوتاه نمود و قلب خود را خالص براى تجلّيات حق نمود و غير حق را كه ابليس راه است در آن راه نداد، مساجد ظاهره و باطنه و امكنه ملكيّه و ملكوتيه مباح براى او گردد و صلات او صلات اهل معرفت گردد. و بدين وِزان، طهارت مسجد نيز معلوم گردد.

[١٩٣] - الكافي، ج ١، ص ٤٠٧،« كتاب الحجّة»،« باب أنّ الأرض كلّها للإمام عليه السلام».