موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٩ - فصل چهارم در بعض آداب شهادت به رسالت است و در آن اشاره به شهادت به ولايت است

بالجمله، تمسّك به اولياء نعم كه خود، راه عروج به معارج را يافته و سير الى اللَّه را به اتمام رسانده‌اند از لوازم سير الى اللَّه است؛ چنانچه در احاديث شريفه به آن بسيار اشاره شده و در وسائل بابى منعقد فرموده در بطلان عبادت بدون ولايت ائمه و اعتقاد امامت آنان‌[٢٣٤]. و از كافى شريف حديث نموده به سند خود از محمد بن مسلم كه گفت: «شنيدم حضرت باقر العلوم عليه السلام مى‌فرمود:" بدان اى محمد! همانا امامان جور و اتباع آنها از دين خداوند معزولند و گمراهند و گمراه كنند؛ پس، اعمالى كه مى‌كنند مثل خاكسترى است كه در روز طوفانى، باد سخت به او وزد و او را متفرق كند"»[٢٣٥]. و در روايت ديگر است كه حضرت باقر عليه السلام فرمود: «اگر كسى شب‌ها را به عبادت قيام كند و روزها را روزه بگيرد و تمام مالش را تصدّق دهد و در تمام عمر، حج بجا آورد و نشناسد ولايت ولىّ اللَّه را تا موالات او كند و جميع اعمالش به دلالت او باشد، براى او پيش خداوند ثوابى نيست، و نيست او از اهل ايمان»[٢٣٦].

و شيخ صدوق به سند خود از ابوحمزه ثمالى حديث كند كه گفت: «حضرت على بن الحسين عليهما السلام به ما فرمود:" كدام يك از بقعه‌ها افضل است؟" گفتيم:

" خداوند و رسول او وپسر رسول او بهتر مى‌دانند". فرمود:" افضل بقعه‌ها براى ما، بين ركن و مقام است. اگر كسى عمر كند چندان كه نوح عمر كرد در قومش هزار سال الّا پنجاه سال، روزه بگيرد روز را و شب‌ها به عبادت بايستد در آن مكان،

[٢٣٤] - ر. ك: وسائل الشيعة، ج ١، ص ١١٨،« أبواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٩.

[٢٣٥] - الكافي، ج ١، ص ١٨٤،« كتاب الحجّة»،« باب معرفة الإمام و الردّ إليه»، حديث ٨؛ وسائل الشيعة، ج ١، ص ١١٨،« أبواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٩، حديث ١.

[٢٣٦] - الكافي، ج ٢، ص ١٩،« كتاب الإيمان و الكفر»،« باب دعائم الإسلام»، حديث ٥؛ وسائل الشيعة، ج ١، ص ١١٩،« أبواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٩، حديث ٢.