موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٨ - وصل در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

چون سالك مسجد ملكوتى الهى را با دست تصرّف رحمانى و يد ولايت‌مآبى تأسيس كرد و خود آن مسجد را از جميع قذارات و تصرّفات شيطانى تطهير نمود و در آن معتكف گرديد، بايد مجاهده كند كه خود را از عكوف به مسجد خارج كند و عكوف به فناء صاحب مسجد پيدا كند. وچون از علاقه به خود پاك شد و از قيد خودى بيرون رفت، خود منزلگاه حق شود، بلكه مسجد ربوبيّت گردد و حق به تجلّيات فعليه، ثمّ اسمائيه، ثمّ ذاتيه در آن مسجد از خود ثنا كند؛ و اين ثنا نماز ربّ است؛ يقول: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوح»[١٨٧].

و سالك الى اللَّه را در همه مقامات سلوك، مهمّ ديگر است كه غفلت از آن به هيچ وجه روا نباشد بلكه غايت سلوكْ و لبّ لباب آن همين مهمّ است، و آن، آن است كه در جميع حالات و مقامات از ذكر حق غافل نشود، و از جميع مناسك و عبادات، معرفة اللَّه را طلب كند و در همه مظاهر خداجو باشد و نعمت و كرامت، او را از صحبت و خلوت بازندارد كه اين يك نوع استدراج است.

بالجمله، روح و باطن عبادات و مناسك را معرفة اللَّه داند و در آنها جستجوى محبوب كند تا بلكه علقه مُحبّيت و محبوبيت در قلبش مستحكم گردد و مورد عنايات خفيّه ومراودات سرّيه گردد.

وصل: در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

في مصباح الشريعة، قالَ الصادِقُ عليه السلام: «إذا بَلَغْتَ بابَ المَسْجِدِ، فَاعْلَمْ أنَّكَ قَدْ قَصَدْتَ بابَ مَلِكٍ عَظيمٍ، لا يَطَأُ بِسَاطَهُ إلّاالمُطَهَّرُونَ، وَلا يَؤْذَنُ لِمُجالَسَتِهِ إلّاالصِّدّيقُونَ.

[١٨٧] -« ... إنّ ربّك يُصَلّي، فقال: يا جبرئيل وكيف يصلّي؟ قال: يقول: سُبّوحٌ قُدّوسٌ أنَا رَبُّ الْمَلائكةِ وَالرُّوح».( الكافي، ج ١، ص ٤٤٣،« كتاب الحجّة»،« باب مولد النبيّ صلى الله عليه و آله ووفاته»، حديث ١٣)