موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٥ - فصل هفتم در پارهاى از آداب باطنيّه ازاله نجاست و تطهير از اخباث است

حاصل شود. و از اين جهت، در طهارت از حدث غسل جميع بدن لازم است؛ زيرا كه تا عين عبد به وجهى از وجوه باقى است، حدث مرتفع نشده: «فإنَّ تَحْتَ كُلِّ شَعْرَةٍ جَنابَةً»[١٣٩]. پس تطهير از حدث تطهير از حدوث است و فناى در بحر قِدم است. و كمال آن، خروج از كثرت اسمائى است كه باطن شجره است؛ و با اين خروج، از خطيئه ساريه آدم، كه اصل ذرّيه است، خارج شود.

پس، حدث از قذارات معنويه است و تطهير از آن نيز از امور غيبيه باطنيّه است و نور است؛ لكن وضو نور محدود است و غسل نور مطلق است «وأيُّ وُضوءٍ أنْقى‌ مِنَ الْغُسْل»[١٤٠]. و امّا ازاله خَبَث و نجاسات ظاهريه را اين مكانت نيست؛ زيرا كه آن، تنظيف صورى و تطهير ظاهرى است. و آداب قلبيه آن، آن است كه بنده سالك كه اراده حضور به محضر حق دارد بداند كه با رجز شيطان و رجس آن خبيث در محضر حق نتوان راه يافت، و تا خروج از امّهات مذامّ اخلاقى كه مبدأ فساد مدينه فاضله انسانيه است و منشأ خطيئات ظاهريه و باطنيه است دست ندهد، راهى به مقصد پيدا نكند و طريقى به مقصود نيابد.

شيطان كه مجاور عالم قدس و در سلك كرّوبيّين به شمار مى‌رفت، آخر الامر به واسطه ملكات خبيثه از مقام مقرّبين درگاه تبعيدش، و به نداى: «فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ^»[١٤١] مرجومش نمودند. پس، ما بازماندگان از كاروان عالم غيب و

[١٣٩] -« در زير هر مويى جنابتى است».( بحار الأنوار، ج ٧٨، ص ٥١،« كتاب الطهارة»،« باب‌وجوب غسل الجنابة»، حديث ٢٣)

[١٤٠] -« كدام وضو پاكيزه‌تر از غسل است».( وسائل الشيعة، ج ٢، ص ٢٤٧،« كتاب الطهارة»،« أبواب الجنابة»، باب ٣٤، حديث ٤)

[١٤١] -« بيرون شو از آن( بهشت) كه تو رانده شده هستى».( الحجر( ١٥): ٣٤؛ ص( ٣٨): ٧٧)