موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٤ - وسوسه و مكايد شيطان

وسوسه و مكايد شيطان‌

بالجمله، اين تصميمِ عزم، كه عبارت از نيّت است در لسان فقهاء- رضوان اللَّه عليهم- در هر عملى موجود است بدون تخلّف، كه اگر كسى بخواهد عمل اختيارى را بدون آن ايجاد كند امكان ندارد. با اين وصف وسوسه شيطان پليد و دعابه واهمه، عقل را محكوم خود مى‌كند و امر ضرورى را بر انسان بيچاره تعميه مى‌كند؛ و به جاى آن كه انسان عمر گران‌بهاى خود را صرف در تجويد و تخليص عمل كند و آن را از مفاسد باطنيه تخليص كند و به جاى آن كه آن را صرف در معارف و توحيد و حق‌شناسى و حق‌طلبى كند، ابليس پليد او را وسوسه كند و نصف عمر را صرف در امرى ضرورى و شيئى واجب الحصول كند.

شيطان را دام‌ها و مكايد بسيار است: يكى را به ترك اصل عمل وادار كند؛ و ديگرى را كه مأيوس شود از آن كه ترك عمل كند، به ريا و عجب و ديگر مفسدات وادار كند؛ و اگر به اين امر موفق نشد، عملش را از راه مقدّس‌مآبى باطل كند- عبادات همه مردم را در نظر انسان خوار كند و مردم را نسبت به عدم مبالات دهد؛ آن وقت وادار كند كه در نيّت مثلًا، كه امرى است ملازم با عمل، يا تكبير يا قرائت، كه از امورى است عادى و بى‌مايه، جميع عمر را صرف كند. و بالأخره راضى نشود از انسان مگر آن‌كه عملش را به يكى از اين طرق باطل كند.

وسواس را شؤون بسيار و طرق بى‌شمار است كه اكنون نتوان در جميع آن بحث كرد و تمام شؤون آن را استقصا نمود؛ ولى در بين همه، وسوسه در نيّت شايد از همه مضحك‌تر و عجيب‌تر باشد؛ زيرا كه اگر كسى بخواهد با تمام قوا قيام كند در همه عمر به اتيان يك امر اختيارى بدون نيّت، ممكن نيست از عهده برآيد؛ مع ذلك، يك نفر بى‌چاره مريض النفسِ ضعيف العقل را مى‌بينى كه در