موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٣ - فصل پنجم ذكر بعض درجات ديگر اخلاص

شيطان لعين بردى كه خود را متصرّف مى‌بيند و فرياد «لَأُغْوِيَنَّهُمْ‌»[٣١٢] مى‌زند. آن بدبخت و شقىّ در حجاب‌هاى شرك و خودبينى است؛ و آنان كه عالم و خود را مستقل دانند نه مستظلّ، و متصرّف دانند نه مملوك، از شيطنت ابليس ارث برده‌اند. از خواب گران برآى، و به قلب خود برسان آيات شريفه كتاب الهى و صحيفه نورانى ربوبى را. اين آيات باعظمت براى بيدار كردن من و تو فروفرستاده شده، و ما جميع حظوظ خود را منحصر به تجويد و صورت آن كرديم و از معارف آن غفلت ورزيديم تا شيطان بر ما حكومت كرد و حكم‌فرما شد و در تحت سلطه شيطان واقع شديم.

عجالتاً مطلب را اين‌جا ختم كنم و اين سخن را بگذارم براى جاى ديگر.

ان شاء اللَّه در آداب قرائت به شمه‌اى از اين مطلب خواهم پرداخت و راه استفاده قرآن شريف را بر خود و بر بندگان خدا باز خواهم كرد بإذن اللَّه وحسن توفيقه. والسلام.

فصل پنجم ذكر بعض درجات ديگر اخلاص‌

اكنون كه رشته سخن بدين‌جا رسيد ناچارم از ذكر بعض درجات ديگر اخلاص به‌طورى كه مناسب اين مقام است:

يكى از درجات اخلاص، تصفيه عمل است از رؤيت استحقاق ثواب و اجر.

و در مقابل آن، شوب آن است به طلب اجر و رؤيت استحقاق مزد و ثواب. و اين از يك مرتبه اعجاب به عمل خالى نيست، كه سالك بايد خود را از آن تخليص‌

[٣١٢] - ر. ك: صفحه ٢٠١، پاورقى ٢.