موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٢ - امر اوّل ذكر صنوف ملائكة اللَّه تعالى و اشاره به حقيقت آنها على الاجمال

«ليله» تعبير شده است، شايد آن باشد كه مبدأ شهور و سنينْ يوم و ليله است؛ چنانچه واحدْ مبدأ عدد است. و آن سرور به باطن حقيقت، كه اسم اعظم است، مبدأ ساير اسماء است؛ و به تعيّن و عين ثابت خود، اصل شجره طيّبه و مبدأ تعيّنات است، تَدبّرْ تَعْرِفْ وَاغْتَنِم.

تفسير «

قوله تعالى: «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ» در اين آيه شريفه مطالبى است كه به طريق اجمال بعضى از آن را مذكور مى‌داريم.

امر اوّل: ذكر صنوف ملائكة اللَّه تعالى و اشاره به حقيقت آنها على الاجمال‌

بدان كه بين محدّثين و محقّقين اختلاف است در تجرّد و تجسّم ملائكة اللَّه.

كافّه حكماء و محقّقين و بسيارى از محقّقين فقهاء قائل به تجرّد آنها و تجرّد نفس ناطقه شدند، و بر آن برهان‌هاى متين اقامه فرمودند[٧١٨]. و از بسيارى از روايات و آيات شريفه نيز استفاده تجرّد شود؛ چنانچه محدّث محقّق، مولانا محمّد تقى مجلسى، پدر بزرگوار مرحوم مجلسى، در شرح فقيه در ذيل بعضى روايات فرموده است كه اين دلالت كند بر تجرّد نفس ناطقه‌[٧١٩].

و بعضى از محدّثين بزرگ‌[٧٢٠] قائل به عدم تجرّد شدند. و غايت آنچه دليل‌

[٧١٨] - ر. ك: كشف المراد، ص ١٨٤؛ الحكمة المتعالية، ج ٨، ص ٢٦٠؛ شرح المنظومة، ج ٥، ص ١٢٥؛ تقريرات فلسفه امام خمينى، ج ٣، ص ٧.

[٧١٩] - لوامع صاحبقرانى( شرح من لا يحضره الفقيه)، ج ١، ص ٥٢٧.

[٧٢٠] - منظور مرحوم علّامه مجلسى است، چنانچه در تقريرات فلسفه به آن تصريح شده‌است.( ر. ك: تقريرات فلسفه امام خمينى، ج ٣، ص ٤١٦)