موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٦ - وصل در ذكر حديث معراج و بدو اذان

و در حديث علل نيز قريب به اين مضمون وارد است‌[٢٣٠]. و از اين حديث‌ها معلوم شود كه شهادت به الوهيّت موجب فتح ابواب سماء و خرق حجاب است، و باعث اجتماع ملائكة اللَّه مى‌باشد. و اين حجاب كه به واسطه شهادت به الوهيّت و قصر آن در ذات مقدّس خرق مى‌شود، از حجب غليظه ظلمانيه است كه تا سالك در آن حجاب است، راهى به حضور محضر ندارد؛ و تا فتح اين باب بر او نشده، طريقى بر سلوك نخواهد داشت. و آن، حجاب كثرت افعالى است، و وقوع در احتجاب تكثيرى است كه نتيجه آن، رؤيت فاعليت و مؤثّريت موجودات است، كه ثمره آن، رؤيت استقلال آنها است در فاعليت، و تفويض محال و شرك اعظم است؛ چنانچه نتيجه شهادت به الوهيّت و حصر آن در حق تعالى، توحيد افعالى و افناء كثرات در فعل حق، و نفى تأثير و فاعليت از غير، و طرد استقلال از غير حق تعالى است؛ و از اين جهت، ملكوتيّين از حجاب كثرت إلهٌ في السَّماءِ وإلهٌ في الأرْضِ بيرون آمدند به واسطه اين شهادت؛ و از نفور و تفرقه به انس و اجتماع برگشتند و فتح ابواب آسمان گرديد. پس، سالك نيز بايد با اين شهادت خرق حجاب ظلمانى خويش نمايد و ابواب آسمان را به روى خود مفتوح كند، و از حجاب بزرگ استقلال قدمى بردارد تا راه عروج به معراج قرب نزديك شود. و اين حقيقت با لقلقه لسان و ذكر قولى حاصل نشود؛

[٢٣٠] - علل الشرائع، ج ٢، ص ٣١٢، حديث ١.