موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٥٧ - و رابع نماز خوانده مىشود و اسرار و آداب قلبيه آن به قدر مناسب

فصل اوّل در تسبيحات اربعه است كه در ركعت ثالث‌

و رابع نماز خوانده مى‌شود و اسرار و آداب قلبيه آن به قدر مناسب‌

و آن متقوّم به چهار ركن است:

ركن اول در «تسبيح» است. و آن، تنزيه از توصيف به تحميد و تهليل است، كه از مقامات شامله است. و بنده سالك بايد در تمام عبادات متوجّه آن باشد و قلب خود را از دعواى توصيف و ثناجويى حق نگاهدارى كند؛ گمان نكند كه از براى عبد ممكن است قيام به حقِ عبوديت، فضلًا از قيام به حق ربوبيت كه چشم آمال كمّل اولياء از آن منقطع و دست طمع بزرگان اصحاب معرفت از ذيل آن كوتاه است «عنقا شكار كس نشود دام بازگير»[٧٧٥]. از اين جهت گفته‌اند كمال معرفت اهل معارف، عرفان عجز خويش است‌[٧٧٦].

[٧٧٥] -« عنقا شكار كس نشود دام بازگير/ كانجا هميشه باد به دست است دام را».( ديوان حافظ، ص ٧٦، غزل ٩)

[٧٧٦] - ر. ك: صفحه ٣١٢؛ تعليقات على شرح فصوص الحكم، تعليقه ٤٠؛ مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية، المشكاة الاولى، مصباح ١.