موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٨ - فصل چهارم در بعض آداب شهادت به رسالت است و در آن اشاره به شهادت به ولايت است

مقام روحانيت و ولايت رسول ختمى كه متّحد با مقام ولايت مطلقه علويّه است مى‌باشد و تفصيل آن در رساله مصباح الهدايه‌[٢٣٢] نويسنده داده شده- همين‌طور، در رابطه روحانيه عروجيه، كه عكس رابطه كونيه نزوليه است و بعبارة اخرى قبض وجود و رجوع الى ما بدء است، محتاج به واسطه است كه بدون آن واسطه صورت نگيرد، و ارتباط قلوب ناقصه مقيّده و ارواح نازله محدوده به تامّ فوق التمام و مطلق من جميع الجهات بى‌واسطه‌هاى روحانى و رابطه‌هاى غيبى تحقق پيدا نكند.

و اگر كسى گمان كند كه حق تعالى با هر موجودى قيّوم و به هر يك از اكوان محيط است بى‌واسطه وسايط، چنانچه اشاره به آن شده در آيه شريفه «ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها»[٢٣٣]، اختلاط بين مقامات و اشتباه بين اعتبارات نموده و مقام كثرتِ مراتب وجود را با فناى تعيّنات به هم خلط نموده. و اين بحث را بدين رساله چندان ارتباطى نيست و اين قدر نيز از طغيان قلم واقع شد.

[٢٣٢] - مصباح الهداية كتابى است به زبان عربى از حضرت امام خمينى- قدّس سرّه الشريف- در بيان حقايق و معارفى راجع به خلافت و ولايت. در مقدمه اين كتاب شريف چنين مرقوم فرموده‌اند: إنّي أحْبَبْتُ أنْ أكْشِفَ لَكَ في هذِهِ الرسالةِ- بعونِ اللَّه وليِّ الهداية في البدايَةِ و النهايةِ- طَليعَةً مِنْ حَقيقةِ الْخِلافَةِ المُحمَّديّةِ وَرَشْحَةً مِنْ حَقيقَةِ الْوِلايةِ الْعَلَويّةِ عَلَيْهِمَا التَّحيّاتُ الأزَليَّةُ الأبديّةُ و كَيْفيّة سَرَيانِهِما في عوالمِ الغيبِ وَالشهود ... و بالْحَريّ أنْ نُسَمّيَها مصباح الهدايةِ إلى الخلافةِ و الولاية. وَأرْجُوا مِنَ اللَّه التوفيقَ فإنَّه خيرُ مُعينٍ ورَفيقٍ وَأسْتَمِدُّ مِنْ أوْليائِهِ الطاهِرَةِ في الدُّنْيا وَالآخِرَة ...» نوشتن اين كتاب در شوّال ١٣٤٩ هجرى قمرى به انجام رسيده است.

[٢٣٣] -« هيچ جنبنده‌اى نيست جز آن‌كه ناصيه‌اش( زمام اختيارش) به دست خداست».( هود( ١١): ٥٦)