موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٨ - وصل و تتميم در ذكر حديثى راجع به اذان و اقامه

امكانى رجوع كند، بفهماند، و با كمال شرمندگى و خجلت از عدم قيام به امر، و قدم خوف و رجا وارد شود؛ و وفود به كريم كند و خود را داراى زاد و راحله نبيند و قلب خود را از سلامت تهى بيند و عمل خويش را از حسنات نداند و به پشيزى نشمرد. و اگر اين حال در قلبش مستحكم شد، اميد است كه مورد عنايت گردد: «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ»[٢٥٠].

وصل و تتميم: در ذكر حديثى راجع به اذان و اقامه‌

محمّد بن يعقوب، بإسناده عن أبي عبداللَّه عليه السلام، قال: «إذا أذَّنْتَ وَأقَمْتَ، صَلّى‌ خَلْفَكَ صَفّانِ مِنَ الْمَلائِكةِ؛ وَإذا أقَمْتَ، صَلّى‌ خَلْفَكَ صَفٌّ مِنَ الْمَلائِكةِ»[٢٥١]. و احاديث به اين مضمون زياد است‌[٢٥٢]. و در بعض اخبار است كه حد صف، بين مشرق و مغرب است‌[٢٥٣].

و در ثواب الاعمال است كه حضرت صادق فرمود: «كسى كه نماز كند با اذان و اقامه، دو صف از ملائكه پشت سرش نماز كند؛ و كسى كه نماز كند با اقامه بدون اذان، پشت سرش يك صف از ملائكه نماز كند». راوى سؤال مى‌كند كه مقدار هر صفى چقدر است. فرمود: «اقلّش مابين مشرق و مغرب است، و

[٢٥٠] -« يا آن كس كه درمانده وقتى او را بخواند جواب دهد و رفع گرفتارى او نمايد؟».( النمل( ٢٧): ٦٢)

[٢٥١] -« هرگاه اذان و اقامه گفتى، دو صف از ملائكه پشت سرت نماز مى‌گزارند؛ و چون( فقط) اقامه بگويى، يك صف از ملائكه پشت سرت نماز مى‌گزارند».( الكافي، ج ٣، ص ٣٠٣،« كتاب الصلاة»،« باب بدء الأذان و الإقامة وفضلهما وثوابهما»، حديث ٨)

[٢٥٢] - ر. ك: وسائل الشيعة، ج ٥، ص ٣٨١،« كتاب الصلاة»،« أبواب الأذان و الإقامة»، باب ٤.

[٢٥٣] - من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١٨٦، حديث ٨٨٧.