موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣٧ - فصل دوم در حديث مصباح الشريعة

جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِى جَوْفِهِ». وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: قَالَ اللَّهُ تعالى: لا أَطَّلِعُ عَلَى‌ قَلْبِ عَبْدٍ فَأَعْلَمُ فيه حُبَّ الإخْلاصِ لِطَاعَتِي لِوَجْهِي وَابْتِغَاءِ مَرْضَاتِي، إِلّا لَوَلَّيْتُ تَقْوِيمَهُ وَسِيَاسَتَهُ. وَمَنِ اشْتَغَلَ بِغَيْرِي، فَهُوَ مِنَ الْمُسْتَهْزِئينَ بِنَفْسِهِ؛ وَمَكْتُوبٌ اسْمُهُ فِي دِيوَانِ الْخَاسِرِينَ»[٧٥٧].

در اين حديث شريف جمع بين بيان اسرار و آداب فرموده. و تفكّر در آن، طرقى از معرفت به روى سالك الى اللَّه باز كند، و تأبّى و جحود منكرين را درهم مى‌شكند، و تأييد و تشييد اولياء عرفان و اصحاب ايقان را مى‌فرمايد، و حقيقت انس و خلوت با حق و ترك غير حق تعالى را گوشزد فرمايد.

مى‌فرمايد: «به خدا قسم، زيان نبيند كسى كه حقيقت سجده را به جاى آورد، ولو در عمر يك مرتبه. و روى رستگارى نبيند كسى كه در اين حال كه ترك غير است با حق خلوت كند، ولى شبيه به خدعه كنندگان باشد كه صورتاً در خلوت و انس است ولى حقيقتاً غافل از حق و از آنچه خداى تعالى براى ساجدان مهيّا فرموده كه آن انس با حق است در اين عالم و راحت است در آن عالم. و دور نيفتد از خداوند هرگز كسى كه نيكو تقرّب جويد به حق تعالى در سجود؛ و نزديك نشود به حق تعالى هرگز كسى كه اسائه ادب كند در سجود و حرمت آن را ضايع نمايد به اين‌كه قلب خود را به غير حق متعلّق كند در حال سجود. اكنون كه شمّه‌اى از سرّ سجود را دانستى، سجود كن سجده كسى كه متواضع و ذليل‌

[٧٥٧] - مصباح الشريعة، ص ٩١، الباب الواحد و الأربعون في السجود؛ شرح مصباح الشريعة، گيلانى، ص ١٠٨، الباب السادس عشر في السجود؛ رسائل الشهيد الثاني، أسرار الصلاة، ص ١٣٢؛ بحار الأنوار، ج ٨٢، ص ١٣٦،« كتاب الصلاة»،« باب السجود»، حديث ١٦؛ أسرار العبادات وحقيقة الصلاة، ص ١٠٧؛ اسرار الصلاة، ملكى تبريزى، ص ١١٩( مطبعه علمى- چاپ ١٣٣٩ ق).