موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٦ - وصل در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

وصل: در ذكر حديثى از مصباح الشريعة

عن الصادق عليه السلام: «إذا اسْتَقْبَلْتَ الْقِبْلَةَ، فَآيِسْ مِنَ الدُّنْيا وَما فيها وَالخَلْقِ وَما هُمْ فيهِ؛ وَاسْتَفْرِغْ قَلْبَكَ عَنْ كُلّ شاغِلٍ يَشْغَلُكَ عَنِ اللَّهِ تعالى‌؛ وَعايِنْ بِسِرِّكَ عَظَمَةَ اللَّهِ تَعالى‌؛ وَاذْكُرْ وُقُوفَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ يَوْمَ «تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِ‌»[٢١٣] وقِفْ عَلى‌ قَدَمِ الْخَوْفِ وَالرَّجاء»[٢١٤].

و اين دستور شريف دستورى است براى امثال ما محجوبين كه نمى‌توانيم حالات قلبيه خود را دائماً حفظ كنيم و جمع بين وحدت و كثرت و توجه به حق و خلق نماييم.

پس، در اين صورت هنگام توجه به حق و استقبال قبله، از دنيا و آنچه در او است بايد مأيوس گرديم، و از خلق و شؤون آنها طمع خود را ببريم، و مشاغل قلبيه و شواغل روحيه را از جان و دل بيرون كنيم، تا آن كه لايق حضور حضرت گرديم و جلوه‌اى از جلوه‌هاى عظمت در سرّ روح ما تجلّى كند. و چون نور عظمت را به مقدار استعداد خود دريافتيم، متذكّر شويم رجوع خود را به حق و وقوف خويش را در محضر مقدّسش در روزى كه «ظاهر شود اعمال هر كس در نزدش و به مولاى خود كه حق است همه رجوع كنند»[٢١٥] و خط بطلان بر همه هواهاى نفسانيه و معبودهاى باطله كشند.

[٢١٣] - يونس( ١٠): ٣٠.

[٢١٤] - مصباح الشريعة، ص ٨٧، الباب التاسع و الثلاثون في افتتاح الصلاة؛ شرح مصباح الشريعة، گيلانى، ص ٩١، الباب الثالث عشر في افتتاح الصلاة؛ مستدرك الوسائل، ج ٤، ص ٩٥،« كتاب الصلاة»،« أبواب أفعال الصلاة»، باب ٢، حديث ٩.

[٢١٥] - يونس( ١٠): ٣٠.