موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦٥ - خاتمه در اشاره به جامعيت سوره حمد

تتمّة: در ذكر بعضى روايات شريفه كه در فضل اين سوره مباركه وارد شده است‌

منها: ما رُوِيَ عَنِ النَّبيّ صلى الله عليه و آله، أنّهُ قالَ لِجابِر بْنِ عبدِاللَّه الأنصاري رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ:

«يا جابِرُ، ألا اعَلِّمُكَ أفْضَلَ سُورَةٍ أنْزَلَها اللَّهُ في كِتابِهِ؟» فَقالَ لَهُ جابِرٌ: بَلى‌، بِأبِي أنْتَ وامّي يا رَسُولَ اللَّهِ، عَلِّمْنيها. قالَ: فَعَلَّمَهُ «الْحَمْدَ» امَّ الْكِتابِ. ثُمّ قال: «يا جابِرُ، ألا اخْبِرُكَ عَنْها؟» قال: بَلى‌، بِأبي أنْتَ وامّي يا رسول اللَّه، أخْبِرْني. قال: «هِيَ شِفاءٌ مِنْ كُلِّ داءٍ إلَّاالسّامَ»[٦١٩].

و ابن عباس از حضرت رسول نقل نموده كه «از براى هر چيزى اساسى است. و اساس قرآن «فاتحه» است، و اساس «فاتحه» «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌» است»[٦٢٠].

و از آن حضرت منقول است كه «فاتحة الكتاب شفاء هر دردى است»[٦٢١].

و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه كسى راكه الحمدللَّه شفا ندهد، چيز ديگر نمى‌دهد[٦٢٢].

[٦١٩] -« از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه به جابربن عبداللَّه انصارى فرمود:" اى جابر، آيا برترين سوره‌اى را كه خدا در كتابش نازل فرموده به تو نياموزم؟" جابر عرض كرد:" آرى پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا، آن را به من بياموز." پس رسول اللَّه سوره« حمد»، امّ‌الكتاب، را به او تعليم داد و فرمود:" اى جابر آيا آگاهت نسازم از اين سوره؟" عرض كرد:" چرا، پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول‌اللَّه از آن مرا با خبر ساز." فرمود:" آن شفاى هر دردى است جز مرگ."»( تفسير العيّاشي، ج ١، ص ٢٠، حديث ٩)

[٦٢٠] - مجمع البيان، ج ١، ص ٨٧.

[٦٢١] - تفسير العيّاشي، ج ١، ص ٢٠، حديث ٩؛ مجمع البيان، ج ١، ص ٨٧.

[٦٢٢] - تفسير العيّاشي، ج ١، ص ٢٠، حديث ١٠.