موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣ - مقدّمه در بيان آنكه از براى نماز باطنى است

مقدّمه در بيان آن‌كه از براى نماز باطنى است‌

بدان كه از براى نماز، غير از اين صورت، معنايى است و غير از اين ظاهر، باطنى است؛ و چنانچه ظاهر را آدابى است كه مراعات ننمودن آنها يا موجب بطلان نماز صورى يا نقصان آن گردد، همين‌طور از براى باطن آدابى است قلبيه باطنيه كه با مراعات ننمودن آنها نماز معنوى را بطلان يا نقصان دست دهد؛ چنانچه با مراعات آنها نماز داراى روح ملكوتى شود. و ممكن است پس از مراقبت و اهتمام به آداب باطنيه قلبيه، شخص مصلّى را نصيبى از سرّ الهىِ نمازِ اهل معرفت و اصحاب قلوب حاصل شود كه آن قرّة العين اهل سلوك‌[٤] و حقيقت معراج قرب محبوب است‌[٥].

و آنچه گفته شد كه براى نماز باطن و صورت غيبيه ملكوتيّه است، علاوه بر

[٤] - اشاره است به بعضى روايات؛ از آن جمله اين‌كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمود:« جُعِلَ قُرَّةُ عَيْني‌في الصَّلاة».( الكافي، ج ٥، ص ٣٢١،« كتاب النكاح»،« باب حبّ النساء»، حديث ٧)

[٥] - اشاره است به روايتى از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله كه فرمود:« الصَّلاةُ مِعْراجُ المؤمنِ».( كشف الأسرار وعدّة الأبرار، ج ٢، ص ٦٧٦)