مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٤ - نظر اسلام راجع به ثروت

آیه کریمه «انَّ الْانْسانَ لَیطْغی. أنْ ر اهُ اسْتَغْنی» [١] نقش پول را در فاسد کردن شخصیت انسانی بیان میکند؛ همچنین آیه کریمه «وَ لاتُطِعْ کلَّ حَلّافٍ مَهینٍ. هَمّازٍ مَشّاءٍ بِنَمیمٍ. مَنّاعٍ لِلْخَیرِ مُعْتَدٍ اثیمٍ. عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِک زَنیمٍ. انْ کانَ ذا مالٍ و بَنینَ. اذا تُتْلی عَلَیهِ ایاتُنا قالَ اساطیرُ الْاوَّلینَ» [٢] و آیه کریمه «زُینَ لِلنّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنینَ وَالْقَناطیرِ المُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَیلِ الْمُسَوَّمَةِ» [٣]. همانطور که هدف دورانداختن و ترک گفتن عملی زن و فرزند نیست، هدف دور افکندن پول و ثروت هم نیست.

اسلام که پول پرستی را محکوم کرده است پول و ثروت را محکوم نکرده است، زیرا:

الف. تولید ثروت (کشاورزی، دامداری، صنعت و غیره) توصیه شده است.

ب. مبادله ثروت یعنی تجارت و داد و ستد توصیه شده است.

ج. مصرف رساندن از نظر شخصی در حدود احتیاجات فردی خالی از هر نوع تجمل و اسراف که مفسد انسان است توصیه شده است.

د. تبذیر و اسراف و تضییع آن ممنوع است.

ه. مقررات سخت قضایی و جزایی در مورد حیف و میلها و سرقتها و خیانتها وضع شده است.

و. دفاع از مال در حکم جهاد و کشته در این راه «شهید» تلقی شده است: الْمَقْتولُ دُونَ اهْلِهِ وَ مالِهِ ....

ز. برای مال بر انسان حقوقی قائل شده است.

ح. خود ثروت در کمال صراحت در قرآن کریم به عنوان «خیر» نامیده شده است: کتِبَ عَلَیکمْ اذا حَضَرَ احَدَکمُ الْمَوْتُ انْ تَرَک خَیراً الْوَصِیةُ لِلْوالِدَینِ وَ الْاقْرَبینَ [٤].