مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٩ - آیات مطلق درباره جهاد

یعنی ذلت تحمل زور را متحمل میشود. این اسمش صلح دوستی نیست، این معنایش زیر بار ذلت رفتن است. تسلیم شدن در مقابل زور که اسمش صلح نیست.

این مثل این است که شما در بیابان عبور میکنید، یک دزد متجاوز مسلح میآید به شما میگوید فوری از اتومبیل پیاده شو، دست بالا، هرچه هم داری به من بده، شما هم تسلیم بشوید و بگویید من چون طرفدار صلحم و با جنگ مطلقاً مخالفم، هرچه تو میگویی قبول میکنم، پولهایم را در اختیارت قرار میدهم، اسباب و اثاثیه را در اختیارت قرار میدهم، اتومبیل را میدهم، هرچه که میگویی اطاعت میکنم، هر چه میخواهی بگو تا بدهم، من طرفدار صلحم. این، طرفداری صلح نیست، تحمل ذلت است. در اینجا انسان تا آخرین حدی که امکان دارد باید از مال و حیثیتش دفاع کند، مگر در وقتی که بداند اگر در مقام دفاع برآید، هم مالش از بین میرود و هم خونش ریخته میشود و اثری هم بر این خون بار نیست، یعنی بعد هم این خون لوث میشود.

البته ممکن است یک خون ریخته شود و این خون بعد بجوشد و ارزش جوشیدن بعدی داشته باشد، نه اینکه خونش سر گردنه به دست یک دزد ریخته شود بعد هم تمام شود. اینجاست که مقاومت، عاقلانه نیست. اینجا باید پول و ثروتش را فدا کند و جانش را حفظ نماید.

پس فرق است میان طرفداری صلح و قبول ذلت. اینجاست که اسلام هرگز تحمل ذلت را اجازه نمیدهد ولی در عین حال طرفدار صلح است.

غرضم اهمیت این مسئله است که مسیحیها و غیرمسیحیها آن را به عنوان یک نقطه ضعف بر اسلام مورد حمله و اعتراض قرار دادهاند و بعد میگویند سیره پیغمبر هم این بوده، اسلام دین شمشیر است، مسلمین بالای سر افراد شمشیر بلند میکردند و میگفتند اسلام را اختیار کنید و اگر نه کشته میشوید، مردم هم برای اینکه کشته نشوند اسلام اختیار میکردند. روی این جهت، ما لازم میدانیم که این مطلب را مستوفاً و مستقصاً بحث کنیم، آیات قرآن و حتی مسلّمات احادیث نبوی و سیره نبوی را هم در اینجا بیاوریم. از آیات قرآن شروع میکنیم.

آیات مطلق درباره جهاد

عرض کردیم که بعضی آیات قرآن در مورد دستور جهاد با کفار، مطلق است