مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٩٢ - ارزش وجدان انسان
خاستگاه مذهب
گفتیم برای اینکه بشناسیم قرآن کریم به تاریخ و جریانهای تاریخی با چه دیدی نگاه میکند راهها و علامتهای متعددی هست که قسمتهایی از آن را ذکر کردیم. یکی از آنها مسئله نقطه مقابلها و ضدهاست که اضداد پیغمبران، آنهایی که در مقابل این دعوتها ایستادگی و مقابله میکردند مطابق آنچه قرآن معرفی میکند چه افرادی و دارای چه مشخصاتی بودهاند؟ از باب همان قاعده معروف که میگویند: «تُعْرَفُ الْاشْیاءُ بِاضْدادِها» یکی از راههای شناسایی اشیاء شناختن ضد آنهاست.
اگرچه منطقیین میگویند شیء از راه ضد به نحو تعریف منطقی شناخته نمیشود ولی به نحو دیگر- که اینجا هم مقصود همان نحو دیگر است- میتوان از راه اضداد، خود ماهیت این دعوت یا بینش را شناخت. اینجا که میگوییم اضداد، در آنِ واحد هردو طرف را باید بگوییم، یعنی موافقین و مخالفین: موافقین انبیا کلًا چه گروههای اجتماعی هستند و مخالفین انبیا کلًا چه گروههای اجتماعی هستند؟
اینجا همان مسئلهای مطرح است که عدهای روی این مسئله بالخصوص، تکیه کردهاند و در ادبیات عربی بالخصوص از خیلی سالها پیش این قضیه رایج شد که حالا در ایران هم خیلی رایج شده است. در ایران شاید اولین عاملی که این [فکر] را رایج کرد نوشتههای دکتر علی الوردی بود.
او عراقی بود و چند کتاب نوشت، بعد هم اصلًا اسمی از او برده نشد، نمیدانم چه شد. یک کتابش که به نام مَهزلة العقل البشری بود در این زمینه زیاد بحث کرده. این افراد میگویند که قرآن نقطههای مقابل را همیشه یک گروه اقتصادی معرفی میکند، یعنی مشخّص گروههای مقابل مشخّص اقتصادی است. اغنیا، مترفین، ملأ، مستکبرین هستند که همیشه نقطه مقابل انبیا هستند.