کنارش میگوید: وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُ [١]. این است که تنوین رِضْوانٌ تنوین تقلیل است: و کمی از رضوان الهی بزرگتر از همه اینهاست. سوره توبه، آیه ٢٠ و ٢١:

الَّذینَ امَنوا وَ هاجَروا وَ جاهَدوا فی سَبیلِ اللَّهِ بِامْوالِهِمْ وَ انْفُسِهِمْ اعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ اولئِک هُمُ الْفائِزونَ.

آیه قبلش این است که شما خیال کردهاید این تشریفاتی که مثلًا ساقی الحجاج باشید و بگویید که ما حاجیها را سیراب میکنیم (منصبهایی که در جاهلیت بوده) یا گفتید که ما چنان مردمان بافضیلتی هستیم که مسجد الحرام را ساختیم، اینها هم پایه ایمان به خدا و جهاد در راه خداست؟ بعد میفرماید: آنان که ایمان آوردند و در راه خدا با مال و جانشان هجرت کردند و جهاد کردند درجهشان خیلی عظیمتر و بالاتر است و تنها اینها هستند رستگاران. یبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ پروردگارشان به آنها بشارت میدهد به رحمتی از ناحیه خود و به رضوان و خشنودی خود. وَ جَنّاتٍ لَهُمْ فیها نَعیمٌ مُقیمٌ و بهشتهایی که در آن بهشتها نعیم است، نعمتهاست که در آنجا مقیم هستند.

اما در آیه ٧٢ سوره توبه بعد از آنکه در آیه قبلش (آن آیه معروف) میفرماید:

وَ الْمُؤْمِنونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ اوْلِیاءُ بَعْضٍ یأْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ ینْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکرِ وَ یقیمونَ الصَّلوةَ وَ یؤْتونَ الزَّکوةَ وَ یطیعونَ اللَّهَ وَ رَسولَهُ اولئِک سَیرْحَمُهُمُ اللَّهُ انَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ [٢].

و بعد میفرماید: وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خدا به اهل ایمان، مردان و زنان مؤمن، وعده میدهد بهشتهایی که از پای آن بهشتها نهرها جاری میشود خالِدینَ فیها در آنجا جاویدند وَ مَساکنَ طَیبَةً و مسکنهای پاکیزهای در جنات عدْن (چون بهشتها مراتب و درجات دارد)، بعد از همه اینها میفرماید: وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُ ذلِک هُوَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ [٣] و رضوانی از خدا، بزرگتر است و آن است آن فوز عظیم.

ظاهراً ذلِک تنها به رضوان برمیگردد و اینکه ذلِک (آن) گفته یعنی این خیلی مقام شامخی

[١] توبه/ ٧٢.[٢] توبه/ ٧١.[٣] توبه/ ٧٢.