راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٦٧ - توضيح تفاوت ميان دو مقام با مثالى حسّى

است كه آن بزرگواران (ع) از اعتقادات مردم و باطن آنها به فراست، خبر داده‌اند و در سخن گفتن آنان با خضر (ع) و گفتگويشان با فرشتگان و مسخّر ساختن جنيّان و فرستادن آنها براى كارهايشان و ديگر انواع كرامتها، بسيار نقل شده است و ما پاره‌اى از آن كرامات را در كتاب اخلاق امامت از بخش عادات، نقل كرده‌ايم. از جمله روايات نبوى در اين زمينه بدين قرار است: «علم با بسيار آموختن نيست، بلكه علم نورى است كه خدا در دل كسى مى‌اندازد كه هدايت او را مى‌خواهد.»«١٠٤» «دانش نور و روشنى است كه خدا در دلهاى دوستانش مى‌اندازد و به زبانشان جارى مى‌سازد.»«١٠٥» «علم، علم خداست و آن را جز به اوليا به كسى نمى‌دهد.»«١٠٦» «گرسنگى ابر دانش است و هر گاه بنده گرسنه شود از او حكمت مى‌بارد.»«١٠٧» «هركس خود را چهل بامداد براى خدا خالص سازد، چشمه‌هاى دانش از دلش بر زبانش ظاهر شود.»«١٠٨» «هيچ بنده‌اى نيست مگر اين كه دل او دو چشم پنهان دارد و با آنها غيب را درك مى‌كند.»«١٠٩» «هر گاه خدا نسبت به بنده‌اى خير بخواهد دو چشم دلش را مى‌گشايد پس آنچه را كه از چشم ظاهريش پنهان باشد مى‌بيند.»«١١٠»

غزالى مى‌گويد: «اين داستانها به حال كسى كه منكر اين حقايق است نفعى‌