راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦١ - شرح تفصيلى راه تهذيب اخلاق

شده است و خدا به همه وعده نيكو داده است، و آنچه موجب ايمان به اين امر است در قرآن و سنّت و گفتار علما بيشتر از آن است كه به شماره درآيد.

خداى متعال فرمود: وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌، فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌«٧٢» و نيز فرمود: أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ الله قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى‌.«٧٣» گفته شده منظور اين است كه دوستى شهوتها از آن دلها كنده شده است.

پيامبر خدا (ص) فرمود: «مؤمن در ميان پنج سختى گرفتار است: مؤمنى كه به او حسد مى‌ورزد، و منافقى كه او را دشمن مى‌دارد، و كافرى كه با او مى‌ستيزد، و شيطانى كه گمراهش مى‌كند، و نفسى كه با او در نزاع است»«٧٤» بنابراين پيامبر روشن ساخت كه نفس، دشمنى است كه با مؤمن در نزاع است و واجب است با او جهاد كند.

روايت شده كه خداى سبحان به داوود (ع) وحى كرد: «اى داود ياران خود را از پيروى شهوتها بترسان، زيرا عقول دلهايى كه به شهوتهاى دنيا وابسته است از من پوشيده و در حجاب است».«٧٥»

عيسى (ع) فرمود: «خوشا به حال كسى كه شهوت حاضر را براى نعمت موعودى كه غايب است و نديده ترك كند.»«٧٦»

پيامبر ما (ص) به گروهى كه از جهاد برگشته بودند فرمود: «آفرين بر شما از جهاد اصغر برگشتيد و به جهاد اكبر مى‌رويد، عرض كردند: اى رسول خدا جهاد اكبر چيست؟ فرمود: جهاد با نفس».«٧٧»

و نيز فرمود: «جهادگر كسى است كه با نفس خود در بندگى خدا