راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٤٦ - فضيلت نرمى و مدارا كردن
نفر با هم رفيق نشدند مگر اين كه محبوبترين آنها در نزد خدا و بيشترين آنها از نظر اجر كسى است كه با رفيق خود بيشتر مدارا كند.»«١٣١»
و از آن حضرت (ع) روايت شده: «هر كه در كارش مدارا كند به هر چه از مردم بخواهد مىرسد.»«١٣٢»
و از آن حضرت (ع) روايت شد «خدا مدارا كننده است و مدارا كردن را دوست مىدارد، از جمله مدارا كردن خدا به بندگانش آن است كه كينه آنها را نزد خود نگه نمىدارد و با هوسها و خواسته دلهاى آنها مخالفت مىكند. و نيز از مهربانى او نسبت به بندگان آن است كه آنها را به امرى فرا مىخواند كه مىخواهد آن را از آنان سلب كند تا از اين طريق با ايشان مدارا كرده باشد و نيز رشتههاى ايمان و سنگينى آن يكباره بر دوش آنها قرار نگيرد و در نتيجه دچار ضعف و ناتوانى شوند. بر اين اساس هر گاه خدا بخواهد چنين كند امرى را به وسيله امرى ديگر منسوخ مىسازد.»«١٣٣»
از موسى بن جعفر (ع) روايت شده كه فرمود: «نرمى و ملاطفت نيمى از زندگانى است»«١٣٤» و نيز از آن حضرت روايت شده به كسى كه ميان او و قومش سخنى در گرفته بود فرمود: «با آنها نرمى و مدارا كن زيرا كفرشان در خشمشان است (در هنگام خشم كفر گويند) و كسى كه كفر او در خشمش باشد خيرى ندارد.»«١٣٥»
از عمرو بن ابى المقدام روايت شده كه پيامبر (ص) فرمود: «در نرمى فزونى و بركت است و هر كس از نرمى بىبهره شد از خير بى بهره شده است.»«١٣٦»
از عمرو بن ابى المقدام به طور مرفوع روايت شده كه پيامبر (ص) فرمود: «از هر خاندانى كه مدارا و ملاطفت دور شد خير از آنها دور شد.»«١٣٧»
ابو حامد پس از نقل اخبار گذشتگان مىگويد: اين است ستايش
«١٣١» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .
«١٣٢» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .
«١٣٣» كافى ، ج ٢، ص ١١٨.
«١٣٤» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .
«١٣٥» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .
«١٣٦» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .
«١٣٧» كافى ، ج ٢، صص ١١٩-١٢٠، باب رفق .