راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٤ - آفت هشتم لعن حيوان، جماد، يا انسان است

«١٠٥» مى گويم : اميرالمؤ منين )) اصحاب خود را از لعن مردم شام منع فرمود كه در (( نهج البلاغه )) تحت عنوان (( ((و من كلام له (ع ) و قد سمع قوما من اصحابه يسبون اهل الشام ايام حربهم بصفين ، )) از سخن على عليه السّلام است آن گاه كه شنيد گروهى از يارانش در جنگ صفين مردم شام را دشنام مى دادند)) آمده است . ابن ابى الحديد در شرح خود، ج ٣، ص ٤ گفته است ((آنچه را كه على عليه السّلام از يارانش نپسنديد اين بود كه به مردم شام دشنام مى دادند ولى از لعن صحابه به مردم شام بدش نمى آمد، نه به آن صورت كه گروهى از حشويه پنداشته و گفته اند: لعن هر كسى كه به اسم مسلمان است جايز نيست و اين عمل را بر آنان زشت مى شمارند و بعضى از آنها در اين مورد غلو كرده و گفته است : من كافر و ابليس را لعن نمى كنم و خداى متعال روز قيامت به كسى نمى گويد چرا لعن نكرده اى ؟ بلكه مى گويد: چرا لعن كرده اى ؟ بدان كه اين سخن بر خلاف صريح قرآن است چرا كه خداى متعال مى فرمايد: (( (ان اللّه لعن الكافرين و اعد لهم سعيرا )) خداوند كافران را لعن كرده و از رحمت خود دور داشته ) و براى آنها آتش ‌ سوزاننده اى آماده نموده است (احزاب / ٦١) و نيز فرمود: (( اولئك يلعن