راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٠١ - فصل احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه
اينها شمّهاى از احاديثى است كه درباره فضيلت علم از معصومان (ع) به ما رسيده است، و از نظر رعايت اختصار به همينها بسنده كرديم.
فصل: شواهدى از كتب پيشين در فضيلت علم و علماء
عالم ما گفته است«١٣٩»: امّا اهميّت و فضيلت علم و دانش از ديدگاه حكمت باستان لقمان به فرزندش گفت: اى پسرك من در انتخاب مجالسى كه در آنها شركت مىكنى ديدگانت را باز كن، اگر ديدى در آن مجلس گروهى گرد هم آمدهاند كه خدا را ياد مىكنند با آنها بنشين، چه اگر دانشمند باشى دانشت به تو سود خواهد رسانيد، و اگر نادان باشى آنان دانش به تو خواهند آموخت، شايد خداوند آنان را زير سايه رحمت خويش قرار دهد و رحمتش، تو را نيز شامل گردد. و هر گاه ديدى گرد هم آمدهاند و خدا را ياد نمىكنند با آنها همنشين مشو، زيرا اگر دانشمند باشى، دانشت به تو سودى نمىرساند، و اگر نادان باشى آنها بر نادانى تو مىافزايند، و بسا خداوند آنان را مورد كيفر قرار دهد، و آن كيفر تو را نيز فرا گيرد.«١٤٠»
در تورات آمده است: خداوند به موسى (ع) فرمود: حكمت را بزرگ بشمار، چه من حكمت را در دل هر كسى قرار دهم مىخواهم او را بيامرزم، پس حكمت را فرا گير و بدان عمل كن، و به ديگران نيز بياموز تا از اين راه به كرامت من در دنيا و آخرت دست يابى.
در زبور آمده است: خداوند به داوود پيامبر فرمود: به دانايان بنى اسرائيل و راهبان آنها بگو با پرهيزگاران گفتگو و مذاكره كنند، و اگر ميان مردم پرهيزگارى نيافتند با دانشمندان سخن گويند، و چنانچه در بين آنها دانشمندى نيابند با خردمندان و انديشمندان به گفتگو بنشينند، زيرا پرهيزگارى و دانش و
«١٣٩» منظور شهيد دوم است كه در منيه المريد گفته است
«١٤٠» العلم ابن عبدالبر المختصر ص ٥٤ كافى ج ١ ص ٣٩