روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٥ - ترجمه

موسى گفت: رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبٰائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ،گفت بر سبيل اظهار [١]حجّت كه:

او خداى شماست و خداى پدران پيشين شما [٢].و اين براى آن گفت تا معلوم كند قوم را [٣]اگر فرعون دعوى خدايى ايشان مى‌كرد نتوانست گفتن[١٤٥-ر]كه من خداى پدران شماام،چه [٤]در روزگار ايشان نبود و آن‌كه وقتى باشد و وقتى نباشد خدايى را نشايد و اين بر تنبيه بود آن قوم را بر اين معنى.

چون فرعون از جواب او فروماند، قٰالَ [٥]إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ،روى به قوم كرد و گفت اين پيغامبر را كه به شما فرستاده‌اند ديوانه است.

موسى-عليه السّلام-گفت الزام حجّت را و تأكيد حديث را كه: رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ،كه او خداى مشرق و مغرب است و آنچه در ميان آن است اگر شما عاقلى و خرد كار مى‌بندى.

فرعون چون از حجّت فروماند،از سر تجبّر [٦]و سلطنت گفت: لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلٰهَاً غَيْرِي ،اگر خدايى گيرى جز من،تو را اندر [٧]زندان كنم [٨]و از جملۀ زندانيان باشى.

كلبى گفت براى آن تهديد او را [٩]به زندان كرد و به قتل نكرد كه زندان او از قتل سخت‌تر بود،چه زندان او جاى تنگ و مظلم [١٠]بود با بندهاى گران و انواع عذاب سخت.

موسى گفت: أَ وَ لَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ ،اگر چنان باشد كه من آيتى و دليلى روشن بيارم به من ايمان آرى؟ فرعون گفت [١١]ازآنجا كه مستبعد بود [١٢]،گفت:بيار اين آيت و معجزه اگر راست مى‌گويى.

عند آن حال موسى عصا كه به دست داشت بينداخت در حال اژدهايى گشت