روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٠١ - ترجمه
و ما جمله حذركنندهايم [١].
بيرون كرديم ايشان را از بستانها و چشمهها.
و گنجها و جاى كريم [٢].
همچنين و ميراث داديم پسران يعقوب را.
در پى ايشان برفتند در وقت بر آمدن آفتاب.
[١٤٢-ر] چون بديدند [٣]دو گروه يكديگر را،گفتند قوم موسى كه ما را دريافتند [٤].
گفت پرگست كه [٥]با من خداى من است،ره نمايد مرا.
و وحى كرديم به موسى كه بزن چوبت بر دريا [٦]بشكافته شد،بود هر نيمهاى [٧]چون كوه بزرگ.
و نزديك كرديم آنجا ديگران را.
و برهانيديم موسى را و آنان كه با او بودند جمله.
پس غرق كرديم [٨]ديگران را.
كه در آن علامتى است و نبودند بيشترينۀ ايشان مؤمن.
و خداى تو اوست كه عزيز و بخشاينده است.
[١] .آب،مش:سلاح و برگدارندگانيم،آج،لب،آل:جماعتى هستيم پرسلاح.
[٢] .آج،لب،آل:جايگاهى بزرگ،مش:مقامى بزرگ.
[٣] .آط،آب،آج،لب،آل،مش+هر.
[٤] .اساس:ما دريافتيم،به قياس با نسخۀ آط و معنى آيه،تصحيح شد.
[٥] .آج،لب،آل،مش:گفت موسى حقّا كه.
[٦] .آط،آب،مش،مه:بزن به عصاى خود دريا را.
[٧] .مش:هر پارهاى،آج،لب،آل:هر گروهى.
[٨] .آج،لب،آل+ما.