روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٠٠ - ترجمه
بينداخت موسى عصايش كه آن بديدى [١]فرومىبرد آنچه ساخته بودند.
درافگندند جادوان را به سجده.
گفتند ايمان آورديم به خداى جهانيان.
خداى موسى و هارون.
[١٤١-پ] گفت بگرويدى به او پيش آنكه من دستورى دهم شما را،او مهتر شماست آنكه بياموخت شما را جادوى،زود بود كه بدانى،ببرم دستهايتان و پايهاتان از خلاف و بردار كنم شما را جمله.
گفتند باكى نيست ما با خداى [٢]خود گرديم [٣].
ما طمع داريم كه بيامرزد ما را خداى ما گناهان ما [٤]كه بوديم [٥]اول مؤمنان.
و وحى كرديم به موسى كه [٦]ببر بندگان مرا كه شما از پس بياييد [٧].
بفرستاد فرعون در شهرهاى [٨]گردكنندگان را.
كه اينان گروهىاند اندك.
و ايشان ما را به خشم آوردند [٩].
[١] .آط،آب:كه ديدى آن را.
[٢] .آط:ما را تا به خداى.
[٣] .آط،آب:گردندهايم.
[٤] .آط،آب+برآن.
[٥] .آج،لب،آل:كه گشتيم ما.
[٦] .آط،آج،آل+به شب.
[٧] .آب:شما در پى در آمدهايد،آج،لب،آل:شماايد پيروىكردگان،كه در ترجمۀ متّبعون است برابر ضبط عربى اين نسخهها.
[٨] .آب،آج،لب،آل،مش:شهرها.
[٩] .آط:آوردهاند،آب،آج،لب،آل:آوردگاناند.