روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد چهاردهم
١ ص
(٢)
سورة المؤمنون
١ ص
(٣)
سوره المؤمنون (23) آیات 1 تا 22
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره المؤمنون (23) آیات 23 تا 56
١٦ ص
(٦)
ترجمه
١٦ ص
(٧)
سوره المؤمنون (23) آیات 57 تا 118
٣١ ص
(٨)
ترجمه
٣١ ص
(٩)
سورة النّور
٦٣ ص
(١٠)
سوره النور (24) آیات 1 تا 10
٦٣ ص
(١١)
ترجمه
٦٣ ص
(١٢)
سوره النور (24) آیات 11 تا 26
١٠٢ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٤)
سوره النور (24) آیات 27 تا 38
١١٥ ص
(١٥)
ترجمه
١١٥ ص
(١٦)
سوره النور (24) آیات 39 تا 57
١٥٦ ص
(١٧)
ترجمه
١٥٦ ص
(١٨)
سوره النور (24) آیات 58 تا 64
١٧٦ ص
(١٩)
ترجمه
١٧٦ ص
(٢٠)
سورة الفرقان
١٨٩ ص
(٢١)
سوره الفرقان (25) آیات 1 تا 20
١٨٩ ص
(٢٢)
ترجمه
١٨٩ ص
(٢٣)
سوره الفرقان (25) آیات 21 تا 44
٢٠٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠٥ ص
(٢٥)
سوره الفرقان (25) آیات 45 تا 77
٢٣١ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٣١ ص
(٢٧)
سورة الشّعراء
٢٩٥ ص
(٢٨)
سوره الشعراء (26) آیات 1 تا 68
٢٩٦ ص
(٢٩)
ترجمه
٢٩٦ ص
(٣٠)
سوره الشعراء (26) آیات 69 تا 140
٣٢١ ص
(٣١)
ترجمه
٣٢١ ص
(٣٢)
سوره الشعراء (26) آیات 141 تا 191
٣٤٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٤٢ ص
(٣٤)
سوره الشعراء (26) آیات 192 تا 227
٣٥٣ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٥٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨٠ - ترجمه

مى‌آيند در اوقاتى كه ما را از آن كراهت است.خداى[١١٤-پ]تعالى اين آيت فرستاد.

وَ اللّٰهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ،و خداى تعالى دانا و محكم كار است.و بعضى مفسّران گفتند:حكم اين آيت منسوخ است،و اين آنگه بود كه سرايها را در نبود و پرده‌ها آويخته نبود،چون حال چنين بود و خداى تعالى در اين اوقات استيذان فرمود،آنگه منسوخ كرد اين حكم،و اين درست نيست.

قوله تعالى: وَ إِذٰا بَلَغَ الْأَطْفٰالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ ،آنگه گفت:چون اطفال شما به حدّ بلوغ رسند امّا به احتلام يا[به ا] [١]نبات يا به چهارده‌سالگى. فَلْيَسْتَأْذِنُوا ،بايد كه تا دستورى خواهند چنان كه آن بالغان كه پيش ايشان گفتيم ايشان را. كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ ،چنين بيان مى‌كند خداى تعالى آياتش براى شما،و او عليم و حكيم است.

قوله تعالى: وَ الْقَوٰاعِدُ مِنَ النِّسٰاءِ -الآية،قواعد جمع امرأة قاعدة باشد چنان كه [٢]زنانى كه ايشان فرونشسته باشند ازآن‌كه حيض بينند و فرزند زايند.و گفته‌اند:آنان باشند كه ايشان فرونشسته باشند كه شوهر كنند از كبر سنّ.و قوله تعالى: لاٰ يَرْجُونَ نِكٰاحاً ،دو وجه گفته‌اند در او:يكى آن‌كه اميد آن ندارند كه مناكحه كنند ازآن‌كه گذشته باشند از حدّ آن،و دوم آن‌كه صلاحيت خلوت ندارند،هم از اين سبب فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنٰاحٌ ،بر ايشان بزه‌اى نيست كه فرونهند جامه‌هاشان.گفتند:مراد مقنع [٣]است كه از بالاى[خمار باشد،و آن ردا كه از بالاى] [٤]جامه باشد،دليل اين [٥]قرائت ابىّ است و از آن بعضى اهل البيت:ان يضعن[من] [٦]ثيابهن،و«من»تبعيض را باشد. غَيْرَ مُتَبَرِّجٰاتٍ ،نصب او بر حال است،اى غير مظهرات الزّنية،يعنى قصد ايشان نه اظهار زينت باشد.و«تبرّج»آن باشد كه اظهار چيزى كند از محاسن خود كه واجب باشد ستر آن. وَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ ،و اگر [٧]طلب عفاف و پارسايى


[٦] [٤] [١] .اساس:ندارد،از آط،افزوده شد.

[٢] .همۀ نسخه بدلها،بجز آب:باشد گفت.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:مقنعه.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:قول.

[٧] .ظاهرا مترجم«آن»ناصبه را«ان»شرط پنداشته و بدين گونه معنى كرده است.