دستهايشان،يا پس‌روان [١]جز [٢]خداوندان حاجت [٣]از مردان،يا طفل آن‌كه آشكارا نكنند [٤]بر عورتهاى زنان،و نزنند به پايها[ى خويش] [٥]تا بدانند آنچه پوشيده دارند از زينت ايشان،و توبه كنى با خداى جمله‌اى مؤمنان تا همانا [٦]ظفريابى.

به شوهر دهى بيوگان را از شما و از نيكان از بندگان شما و پرستاران شما اگر باشند درويش توانگر [٧]كند ايشان را خداى از روزى او [٨]،و خداى فراخ عطا و داناست.

[٩٦-ر] و بگو تا عفّت [٩]كنند آنان كه نيابند نكاحى تا مستغنى كند ايشان را خداى از روزيش [١٠]و آنان كه طلب مكاتبه [١١]كنند از آنان كه [١٢]مالك باشند دستهاى شما، كتابت كنى ايشان را اگر دانى در ايشان خيرى،و بدهى ايشان را از مال خداى آن‌كه داد شما را،و اكراه مكنى پرستارانتان را بر زنا اگر خواهند پارسايى.تا طلب كنى مال [١٣]زندگانى دنيا،و هركه اكراه كند[ايشان را] [١٤]،به‌درستى كه خداى از پس اكراه ايشان آمرزنده و بخشاينده است.

به‌درستى كه فروفرستاديم به شما آياتى روشن و مثلى[از آنان] [١٥]كه گذشته‌اند از پيش شما،و پندى پرهيزگاران را.

[١] .مش:پيروان.

[٢] .آج،لب،آل:نه.

[٣] .آج،لب،آل:شهوت.

[٤] .آط،آب،مش:مطّلع نباشند.

[١٥] [١٤] [٥] .اساس:ندارد،از آط،افزوده شد.

[٦] .آج،لب،آل:تا مگر شما.

[٧] .آب،آج،لب،آل،مش:توانگر.

[٨] .آط:فضل خويش،آب،آج،لب،مش:فضل خود.

[٩] .اساس:عفو،با توجّه به آط،تصحيح شد.

[١٠] .آط،آب،آج،لب:فضل خويش.

[١١] .آج،لب،آل:مكاتب.

[١٢] .آط،آب،آج،لب،آل،مش:از آنچه.

[١٣] .مش+اندكى.