روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٨ - ترجمه

براى آن‌كه از يك مخرج آيد [١]،كالمدح و المده،و اين را از ابدال خوانند.

اهل شام و كوفه فٰارِهِينَ خواندند به«الف»،و باقى قرّاء«فرهين»خواندند.و بعضى گفتند:«فرهين»و«فارهين»به يك معنى باشد،مثل قوله تعالى: عِظٰاماً [٢]ناخرة و نخرة [٣].

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُونِ ،از خداى بترسى و طاعت من دارى.

وَ لاٰ تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ،و طاعت اين مسرفان كه تعدّى مى‌كنند در عبادت اصنام مداريد.

اَلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لاٰ يُصْلِحُونَ ،آنان كه ايشان در زمين فساد مى‌كنند و صلاح نكنند.

قٰالُوا ،گفتند آن كافران صالح را: إِنَّمٰا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ،تو از جملۀ فريفتگانى،اى من المخدوعين،اين قول مجاهد و قتاده است.كلبى گفت از ابو صالح از عبد اللّه عبّاس:من المخلوقين المعلّلين [٤]بالطّعام و الشّراب،يعنى آدمى را همچون ما محتاج طعام و شراب،به دليل [٥]قول لبيد-شعر:

فان تسألينا فيم نحن فانّنا عصافير من هذا الأنام المسحّر
و قال آخر-شعر:

و نسحر بالطّعام و بالشّراب
اى نعلّل و نخدع.[بر] [٦]اين قول كلمه مشتق باشد از«سحر»كه خديعت است.

بعضى گفتند:كلمه از«سحر» [٧]به فتح«سين»كه شش باشد،يعنى تو از جمله آنانى كه ايشان را سحر باشد،يعنى آدمى بيانه [٨]قوله: مٰا أَنْتَ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُنٰا ، و [٩]نيستى الّا آدمى چون ما. فَأْتِ بِآيَةٍ ،آيتى بيار و دليلى و حجّتى اگر راستيگرى [١٠].