فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٢ - جرائم امنيت عمومى -محاربه- آیت الله سيد محمد باقر حكيم

١.بيان موارد و مصاديقى از روايات كه عنوان يا حكم محارب برآنها بار شده است.

٢. بررسى و كندوكاودر دلالت روايات مورد بحث(كه ذكر آنها گذشت) به هدف به دست آوردن وجه مشترك و جامع براى همه مصاديق و موارد مذكور.

٣. مقايسه بين خصوصيت استنباط شده از روايات و خصوصيت حاصل از آيه كريمه.

مصاديق محارب درسنت

الف) عناوينى كه ـ بدون ذكر واژه «محارب»ـ عنوان محارب يا حكم كلى آن يا يكى از اطراف تخيير، برآنها بار شده و مورد بحث قرار گرفته به اجمال عبارتند از:

ـ دزد.

ـ كسى كه شبانگاه سلاح برگيرد.

ـ هر كه شمشير [يا اسلحه] كشد.

ـ راهزنان.

ـ ترساننده رهگذران.

ـ هركه كسى را بزند و لباسش را بستاند(سلب).

ـ هركه با سلاح اقدام به تهديد كند.

ـ كسى كه خانه اى را به آتش كشد.

اين عناوين كه در روايات پرشمار ـ بعضا به صورت انتزاعى ـ آمده است چكيده عناوين و موضوعاتى است كه عنوان محارب يا حكم آن بر آنها بار شده است.

درادامه، روشن خواهيم كرد كه ـ على رغم تفاوت روايات استشهادى از حيث سند و ضعف ـ مى‌توان ازميان برخى روايات صحيح خصوصيت مشترك مطلوب را به دست آورد و از بقيه آنها به عنوان موءيّد بهره جست.

ب) روايات مورد بحث را مى‌توان به چند دسته تقسيم كرد:

دسته نخست: رواياتى كه عنوان محارب را بركسى كه با استفاده از سلاح مرتكب