هرگاه آنان را بنگرى[تناسب] اندامشان تو را به شگفت وا مى‌دارد و چنانچه سخن بگويند [به خاطر چرب زبانيشان] به گفته آنان گوش فرا مى‌دهى.[اما درواقع] گويى جرز لاى ديوارند![سرد و بى روح]؛ هرفريادى را [كه برمى خيزد] به زيان خويش مى‌پندارند؛ آنان دشمنند؛ بپرهيز از آنها؛ لعنت خدا برآنان باد؛ تا به كجا [ازحق [بازگردانيده مى‌شوند؟!

حذر از منافقان درآيه شريفه براى حفظ و پاسدارى از نظام است. درجاى ديگر مى‌فرمايد:

{و إذا كنت فيهم فأقمت لهم الصّلاة فلتقم طآئفة منهم معك و ليأخذوا أسلحتهم فإذا سجدوا فليكونوا من ورآئكم و لتأت طآئفة أخرى لم يصلّوا فليصلّوا معك و لياخذوا حذرهم و أسلحتهم...} ؛

هرگاه درميان آنان(جنگجويان اسلام) بودى و نماز را برايشان برپا داشتى بايد دسته اى از آنها همراه تو[به نماز[ ايستند و[درهمان حال] سلاح‌هاى خود را برگيرند. آن گاه كه سجده كردند [ونماز خود را به پايان رسانيدند [بايد پشت سرشما قرار گيرند و دسته ديگر كه نماز نگزارده‌اند بيايند و با تو به نماز ايستند و [درهمان حال [آماده و مسلّح باشند.

تا آن جا مى‌فرمايد:

{...ولاجناح عليكم إن كان بكم أذى من مطر أو كنتم مرضى أن تضعوا أسلحتكم و خذوا حذركم...} ؛ (٤٧)

(٤٦) سوره منافقون، آيه٤.
(٤٧) سوره نساء، آيه١٠٢.