على بن جعفر روايت كرده است: درباره حكم مردى كه به سوى دوستش نيزه و چاقو كشيده بود، از برادرم امام موسى بن جعفر(ع) پرسيدم. امام پاسخ داد: اگر بازى مى‌كرد اشكال ندارد.

٥. عن أبي جعفر عن علي(ع): في رجل أقبل بنار فأشعلها في دارقوم فاحترقت و احترق متاعهم، أنه يغرم قيمة الدار و مافيها، ثم يقتل؛ (٤٨)

حضرت على(ع) درباره مردى كه خانه و اثاث قومى را به آتش كشيده و سوزانده بود اين گونه حكم كرد: غرامت خانه و محتويات آن از او گرفته شود؛ آن گاه كشته شود.

٦.عن منصور عن أبي عبداللّه‌(ع) قال: اللص محارب للّه‌ و لرسوله فاقتلوه، فما دخل عليك فعليّ. (٤٩)

امام صادق(ع) به روايت منصور فرمود: دزد، محارب با خدا و رسولش است، پس او را بكشيد اين كار هرگناهى داشته باشد با من.

٧. عن أبي جعفر(ع) قال: إذا دخل عليك اللص يريد أهلك و مالك فإن استطعت أن تبدره و تضربه فابدره و اضرب، و قال: اللص محارب لله و لرسوله فاقتله، فما منك منه فهو عليّ. (٥٠)

امام محمد باقر(ع) فرمود: اگر دزد به قصد خانواده و مالت بر تو وارد شود اگر توانستى براو پيشدستى كنى و او را بزنى، پيشدستى كن و بزن. دزد، محارب با خدا و رسولش است، پس او را بكشيد. اين كار هرگناهى داشته باشد با من.

(٤٧) همان، ح٤.
(٤٨) همان، ص٥٣٨، باب٣، ح١.
(٤٩) همان، ص٥٤٣، باب٧، ح١.
(٥٠) همان، ح٢.