فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣ - حواله سيد على رضا حائرى

حواله

بخش سوم

سيد محمدباقر صدر

فصل دوم: اركان حواله

اين فصل در سه مبحث بيان مى‌شود:

١. عقد حواله؛

٢. مال موضوع حواله؛

٣. دوطرف عقد حواله.

مبحث اوّل: عقد حواله

منظور از عقد حواله، ادات انشايى است كه به سبب آنها تصرفى كه در حقيقت آن سخن رفت، منجّز مى‌شود. از عروه به دست مى‌آيد كه در عقد حواله سه احتمال وجود دارد:

الف) ادات انشايى عبارت است از: عقد و عمل دو نفره ميان حواله دهنده(محيل) و حواله گيرنده(محتال) به گونه‌اى كه حواله دهنده صيغه ايجاب را مى‌خواند و حواله گيرنده صيغه قبول را.

امّا حواله پذير(محال عليه) داخل دوطرف عقد نيست؛ بلكه تنها رضايت او شرط است؛ حال يا به نحو مطلق ـ چه بدهكار باشد و چه غير بدهكار ـ يا درخصوص موردى كه غير بدهكار باشد؛ امّا اگر بدهكار باشد، رضايت وى