بدين ترتيب براين نكته بهتر پى مى‌بريم كه چرا صاحب معالم پيش از نگارش فقه خود، درصدد تنقيح مباحث اصولى بر مى‌آيد و نيز اين نظريّه بيشتر تقويت مى‌شود كه او همه معالم، اعمّ از مقدّمه اصولى و فقه آن را، به عنوان كتابى درسى تأليف كرده بود.

بحث هاى دلالتى نويسنده در معالم بسيار مغتنم است و روش استنباط و كار با روايات را بخوبى آموزش مى‌دهد و از اين جهت مطالعه آن براى پژوهشگران دانش فقه بسيار مفيد خواهد بود. (٢٦)

٣.٣.٣. اجماع

صاحب معالم،پيش از بيان ديگر ادلّه، اگر مسأله مورد اتّفاق شيعه يا همه فرق اسلامى باشد، ابتدا آن را مستند حكم قرار مى‌دهد و براى تحصيل آن و يا اثبات اعتبار نقل اجماع از جانب ديگران و عدم وجود مخالف به بررسى اقوال و ادعاى اجماع نيز مى‌پردازد كه قبلا درباره آن توضيح داديم. (٢٧)

٤.٣.٣. قواعد فقهى

مقدار تأليف شده از معالم، تنها بخشى از كتاب طهارت و بحث آبها و نجاسات را در بر مى‌گيرد. از اين رو تمسّك به اصل طهارت درميان ادلّه زياد به چشم مى‌خورد و معمولا به عنوان نخستين دليل ذكر مى‌شود. (٢٨)

گاهى نيز در استدلال به اين اصل مناقشه مى‌كند. (٢٩)

(٢٥) همان،ص١٣٩ـ١٤٠.
(٢٦) به عنوان نمونه ر.ك: معالم ،ج١،ص١٣٦.
(٢٧) ر.ك: همان،ج٢،ص٥٢٣.
(٢٨) مانند ج١،ص١٧٢،ص٢٨٩.
(٢٩) مانند ج١،ص١٥٢.