٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٣

الف) آيه { وما جعل عليكم في الدّين من حرج} (١٨)

برخى از احكامى كه شيخ، اين آيه را مستند آنها قرارداده عبارتند از:

١. جواز مسح بركفش يا جوراب درحالت ضرورت و ترس برنفس. (١٩)

٢. درمورد زنى كه در فرج خود جراحتى دارد كه بهبود نيافته و خون قطع نمى شود، حكم به جواز نماز با همان حالت مى‌كند و وضوى او باطل نمى شود و درحكم مستحاضه نيست. مى‌گويد:

دليلنا: إجماع الفرقة و إجماعهاحجّة و أيضا قوله تعالى: {وماجعل عليكم فى الدين من حرج} يعني: من ضيق، وفي إيجاب ذلك غاية الضيق. و حمله على الاستحاضة قياس لانقوله. (٢٠)

دليل ما، اجماع فرقه اماميه است و اجماع ايشان حجّت مى‌باشد؛ همچنين آيه {و ما جعل عليكم فى الدين من حرج} است كه يعنى [ خداوند دردين] تنگنايى قرار نداده است و در واجب كردن اين امر نهايت تنگى و مشقّت است.

٣. هنگام ضرورت، مى‌توان نماز واجب را برپشت مركب به جا آورد. (٢١)

٤.كسى كه از سجده ناتوان است، اگرچيزى كه مى‌توان برآن سجده كرد برايش بلند شود و بر آن سجده كند، جايز است. (٢٢)

٥. اگر بر زمين بول كنند، اين گونه تطهير مى‌شود كه آن قدر آب برآن بريزند كه بيش از بول بوده و بر آن غالب باشد و مزه و رنگ و بوى آن را از ميان ببرد. دراين صورت، هم آن محل پاك مى‌شود و هم آب وارد برآن، و نيازى به كندن آن مكان و برداشتن خاك آن نيست. (٢٣)


(١٨) حج، آيه ٧٨.
(١٩) خلاف، ج١، ص٢١٣.
(٢٠) خلاف، ج١، ص٢٥٢.
(٢١) خلاف، ج١،ص٣٠٠، كتاب الصلاه.
(٢٢) خلاف، ج١، ص٤١٨ـ٤١٩.
(٢٣) خلاف، ج١، ص٤٩٤.