فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤١ - نگاهى به اختلاف فتاواى آية الله خويى و شهيد صدر در باب بيع محمد رحمانى
شهيدصدر: اگر عدم تطابق ناشى از تنزل از شرط باشد اشكال ندارد؛ مثلا فروشنده مىگويد: اين اسب را به يك درهم به تو فروختم به شرط اين كه برمن لازم باشد لباس تو را بدوزم و خريدار بگويد: اسب را به يك درهم خريدم بدون شرط، صحيح است. (٦٩)
شرط عقد دردادوستد
آية اللّه خويى: درهريك از دوطرف عقد داشتن عقل شرط است. بنابراين عقد ديوانه صحيح نيست، هرچند قصد انشاء بيع كند. (٧٠)
شهيدصدر: اگر ديوانه بتواند قصد انشاء بيع كند، حكم آن همانند حكم صبى است. (٧١) (درمال خودش صحيح نيست مگر وكيل باشد از سوى ولى د راجراى عقد، و درمال ديگران صحيح است اگر با اجازه مالك باشد).
شرط ماليت مبيع
آية اللّه خويى:مشهور ماليت را درمبيع و ثمن شرط كرده اند. بنابراين آنچه ماليت ندارد مانند برخى از حشرات مبيع و ثمن واقع نمىشود ولى ظاهرا درمبيع و ثمن ماليت شرط نيست،هرچند احوط است. (٧٢)
شهيدصدر: درمبيع و ثمن ماليت شرط است. (٧٣)
خيار مجلس
آية اللّه خويى:اگر وكيل ، مباشر در اجراى صيغه عقد باشد خيار مجلس براى مالك
(٦٩) مسأله ٤،ص٢١.
(٧٠) مسأله ٥٨،ص١٦.
(٧١) مسأله ١،ص٢٤.
(٧٢) مسأله ٨٥،ص٢٣.
(٧٣) مسأله ١،ص٣٢.