بى شك فقه معالم درهمين موضوعات محدودى كه در برگرفته، كمتر مورد توجّه فقيهان معاصر واقع مى‌شود، و از نظر روش فقهى نيز از ديرباز به دست فراموشى سپرده شده است.

امّا فقيهان بزرگى، پس از صاحب معالم همواره متوجّه نظريات و آراء او بوده اند از آن ميان مى‌توان به افراد زير اشاره كرد.

١.علامه سيد مهدى طباطبايى بحر العلوم:

وى دركتاب فقهى خود، مصابيح الاحكام، بارها ازمعالم نام مى‌برد و ديدگاه هاى او را بسيار مورد توجّه قرار مى‌دهد. نگارنده كه به تحقيق و تصحيح اين كتاب گران سنگ مبادرت ورزيده ام، درمورد عنايت علامه بحر العلوم به صاحب معالم و نظريات او در فقه و اصول ، نمونه هايى بسيار را مشاهده كرده‌ام كه درمقدّمه آن كتاب توضيحات كافى را خواهم آورد.

٢. شيخ اعظم انصارى:

دركتاب طهارت خود از معالم ياد مى‌كند و نظريات فقهى او را مورد توجّه قرار مى‌دهد. (٣٢)

تحقيق و تصحيح معالم

درپايان اين نوشتار، ضمن قدردانى از زحمات محقّق محترم كتاب، استاد فاضل آقاى سيد منذر حكيم و تلاشى كه درتصحيح و تحقيق هرچه بهتر كتاب متحمّل شده و در راه چاپ و نشر آن نيز با مشكلاتى روبه رو بودند، جا دارد به برخى از نكات قابل توجّه درباره اين تحقيق اشاره كنيم:

١.مقدّمه اى كه محقّق كتاب درآغاز آن آورده است، بسيار دقيق و مغتنم است و ما نيز دربررسى مكتب فقهى صاحب معالم دراين نوشتار ازآن بهره برديم.

٢.محقّق محترم در استخراج اقوال، مبناى كار خود را برمنابعى نهاده كه نام آن

(٣٢) ر.ك: شيخ انصارى، كتاب الطهاره، ج١، ص١٣٤، ص١٥٢، ص١٦٨، ص١٨٦، ص٢٨٥.