يكى از اقدامات بسيار زيباى محقّق كتاب، آن است كه اين بخش را كه بارها با عنوان «معالم الاصول» به چاپ رسيده است، به طور خلاصه و با ذكر نظريات صاحب معالم، در مورد هريك از مسائل اصولى، آورده است، كه بسيار مغتنم و قابل توجّه است.

پيش از صاحب معالم جز درمورد افراد معدودى چون: سيّد بن زهره درغنيه و شهيد اوّل در ذكرى، كمتر مى‌بينيم كه پيش از شروع كتابى فقهى، درباب مسائل اصولى سخن گفته شود.

امّا از آن جا كه صاحب معالم طرحى جامع و منطقى را براى يك كتاب فقهى ـ استدلالى پى ريزى كرده است،

نظريات اصولى خود را نيز، با آن همه تفصيل و استدلال، به طور منطقى درابتداى فقه خود جاى مى‌دهد.

بنابراين يكى از ويژگى‌هاى بسيار مهمّ معالم از جهت ساختار و چارچوب مطالب، رعايت نظم منطقى درتبويب و ترتيب موضوعات و فصل بندى جزئيات آن است.

شهيد نيز در ذكرى كوشيد به همين امر نايل شود كه مانند صاحب معالم توفيق تكميل آن را نداشت، امّا اصل اين اقدام، درجاى خود قابل توجّه است.

جهت بهتر روشن شدن سبك مؤلّف درپى ريزى فقه استدلالى اش، به عناوين بخش‌هاى مختلف كتاب، از كلّى به جزئى اشاره داشته و درمورد عناوين هربخش، ترجمه عبارات مؤلّف را ذكر مى‌كنيم:

المقدّمه:

المقصد الاوّل: در بيان فضيلت علم و ذكر برخى از چيزهايى كه پاى بندى بدان‌ها براى عالمان لازم است و بيان شرافت علم فقه برساير علوم و نياز بدان و تعريف و مرتبه آن، و نيز بيان موضوع و مبادى و مسائل علم فقه.

المقصد الثاني: درتحقيق مباحث مهمّ اصولى كه شالوده ساختار احكام شرعى هستند.