فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٦ - نگاهى به اختلاف فتاواى آية الله خويى و شهيد صدر در باب بيع محمد رحمانى
شهيدصدر: احوط حرمت و صحيح نبودن تجارت با مردار است هرچند جواز خالى از وجه نيست. (٤٣)
ضابطه درصدق عنوان ابزار لهو
آية اللّه خويى: اگر فوايد حلال [ دروسيله لهو] بيشتر تحقق پيدا كند به گونه اى كه عرف آن را وسيله لهو ندانند، فروش و استفاده آن جايز است.
شهيدصدر: ملاك صدق عنوان «وسيله لهو» اين است كه طبع و چگونگى وجود و ساخت آن به گونه اى باشد كه منافع حرام آن نسبت به منافع حلال بيشتر باشد؛ ولى اگر خود وسيله، منافع حلال و حرام آن مساوى باشد، وسيله لهو نخواهد بود، هرچند بيشتر درمنافع حرام استفاده گردد.
ضابطه در صدق عنوان منافع حلال
آية اللّه خويى: مراد از منافع حلال ـ كه موجب جواز خريد و فروش اشيا است ـ فوايدى است كه مورد نياز فراوان انسان هاست. (٤٤)
شهيدصدر: مراد از منافع حلال ـ كه موجب جواز خريد و فروش اشيا مىشود ـ فوايدى است كه مورد نياز فراوان انسان هاست يا اين كه مورد اهتمام نوعى مردم است، هرچند مورد نياز فراوان نباشد؛ مانند داروهايى كه براى پيشگيرى از ابتلا به وبا استفاده مىشوند. (٤٥)
فروش انگور، خرما و چوب جهت ساخت عرق، بت و وسيله لهو آية اللّه خويى: فروش انگور، خرما و چوب براى ساختن عرق و بت ووسيله لهو حرام و صحيح نيست. (٤٦)
(٤٣)
(٤٤)مسأله ٨،ص٥.
(٤٥)مسأله ١٢،ص٨.
(٤٦)مسأله ١٥،ص٦.