فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٨ - نگاهى به اختلاف فتاواى آية الله خويى و شهيد صدر در باب بيع محمد رحمانى
ازامام درباره خريدن زمين از يهودى و نصرانى پرسيدم. فرمود: اشكال ندارد... هرگروهى كه زمين مواتى را احيا كند، مالك آن مىشود.
ومانند روايت ديگر محمدبن مسلم:
سمعت أباجعفر(ع) يقول:
از امام صادق شنيدم كه مىفرمود: هرگروهى كه زمين مواتى را احيا و آباد كنند، آنها سزاوارتر و مالك آن خواهند بود.
و روايت زراره:
عن أبي جعفر(ع)، قال: قال رسول اللّه(ص):
رسول خدا(ص) فرموده است: هركس زمين مواتى را احيا كند زمين از آن اوست.
ومرسله صدوق:
يقال: قد ظهر رسول اللّه(ص) على خيبر فخارجهم على أن يكون الارض في أيديهم يعملون فيها و يعمرونها و ما بأس لواشتريت منها شيئا و أيّما قوم أحيوا شيئا من الارض فعمروه، فهم أحقّ به و هو لهم؛ (٧)
چون رسول خدا برسرزمين خيبر پيروز شد برساكنان آن خراج بست تا اين كه زمين در دست آنها باشد و درآن كار و آن را آباد كنند و جايز است از آن بخرى و هرگروهى زمين مواتى را احيا و سپس آن را آباد كنند به آن سزاوارترند و زمين براى آنهاست.
و روايت عبدالله بن سنان:
(٥) وسائل الشيعه،ج٦،باب١ از ابواب انفال،ح٤.
(٦) وسائل الشيعه،ج٦،باب١ از ابواب انفال،ح٦.
(٧) وسائل الشيعه،ج٦،باب١ از ابواب انفال،ح٧.