... وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ‌ ... وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ‌ ... [٣]

بقره (٢) ١٩١ و ١٩٤

٥. فتنه‌انگيزى كافران، مجوّز كشتن و نبرد با آنان در مسجدالحرام و نواحى آن:

وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ‌ ... [٤]

بقره (٢) ١٩١

٣. صيد در حرم‌

٦. حرمت كشتن شكار در حرم:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ‌ ... [٥]

مائده (٥) ٩٥

٧. حكم تحريم شكار در حرم، آزمايشى براى مؤمنان:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِماحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدى‌ بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ. [٦]

مائده (٥) ٩٤

٨. جريمه نداشتن صيدهاى انجام شده در حرم، پيش از تشريعِ حكم كفّاره شكار:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ‌ ... [٧]

مائده (٥) ٩٥

[١] . معاويةبن‌عمّار مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام سؤال كردم: اگر فردى در حرم [مكّه‌] كسى را كشت يا دست به سرقت زد، حكم او چيست؟ امام عليه السلام فرمود: ذليلانه بر او حدّ جارى مى‌شود، چون او احترام حرم را نگه نداشته و خداوند فرموده است: «فمن اعتدى‌ عليكم فاعتدوا عليه بمثل ما اعتدى‌ عليكم». (الكافى، ج ٤، ص ٢٢٨، ح ٤)

[٢] . مقصود از «المسجدالحرام» در اينجا حرم است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥١١)

[٣] . «حرمات» را جمع آورد، زيرا مقصود از آن حرمت ماه، حرمت سرزمين و حرمت احرام است. (همان، ج ١-/ ٢، ص ٥١٤)

[٤] . آيه قبل بيان داشت كه با كافران حربى نبرد كنيد و جمله «الفتنة ...» بيان مى‌كند كه فتنه‌انگيزى بدتر از قتل است؛ يعنى اگر فتنه‌انگيزى هم كردند مجازيد با آنان بجنگيد، در اين صورت مى‌توان گفت، موضوع حكم (جواز جنگ) توسعه داده شده است‌

[٥] . برخى گفته‌اند: «و أنتم حرم» يعنى در حالى كه شما در حَرَم هستيد. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٣٧٨)

[٦] . برخى مفسّران گفته‌اند: مقصود از «تناله أيديكم و رماحكم» صيد حرم است، زيرا در حرم، صيدها با انسان انس گرفته و فرار نمى‌كنند. (همان، ج ٣-/ ٤، ص ٣٧٧)

[٧] . بنا بر قولى، مقصود از «عفا اللّه عمّا سلف» عفو خداوند، قبل از نزول حكم كفّاره است. (الجامع لاحكام القرآن، ج ٧، جزء ٦، ص ٣١٧)