حارث بن عامر بن نوفل بن عبدمناف، [١] از سران‌ شرك‌ [٢] و از كشته‌شدگان آن نبرد بود. [٣] بنا به نقلى، نزول آيه ٣٣ انعام (٦) درباره وى نازل شده كه در ملأ عام، پيامبر صلى الله عليه و آله را تكذيب و در خلوت، آن حضرت را تصديق مى‌كرد. [٤] آيه ٣٠ انفال (٨) درباره توطئه‌ رؤساى قريش، از جمله حارث در دارالندوه مبنى بر كشتن رسول خدا صلى الله عليه و آله نازل شد. [٥] همچنين آيه ٣٦ انفال (٨) درباره وى و برخى ديگر از سران شرك نازل شد كه به نوبت، سپاه قريش را در جنگ بدر، اطعام مى‌كردند. [٦]

حارث بن عثمان‌

حارث بن عثمان بن نوفل بن عبدمناف از مشركان مكّه بود. [٧] برخى مفسّران علّت نزول آيه ٥٧ قصص (٢٨) را در پى بهانه‌جويى شمارى از مشركان مكّه از جمله حارث دانسته‌اند كه به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند:

اگر به تو ايمان آوريم از سرزمين خود ربوده خواهيم شد. خداوند با يادآورى امنيّت مكّه و فراوانى نعمتهاى آن، هرگونه بهانه‌جويى آنان را توهّمى بيش ندانست. [٨]

حارث بن عمرو

حارث‌ [حرث، وارث‌] بن عمرو بن حارثه محاربى‌ [٩] از تيره بنى‌مازن بود. [١٠] مى‌گويند: در پى پرسشهاى اين‌ عرب باديه‌نشين از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره زمان برپايى قيامت، آيه ٣٤ لقمان (٣١) نازل شد. [١١]

حارث بن عوف‌

حارث بن عوف از سران تيره بنى‌مرّه، از قبيله غطفان‌ [١٢] و از فرماندهان سپاه شرك در

[١] . النسب، ابن‌سلام، ص ٢٠٤

[٢] . السيرة النبويه، ابن‌هشام، ج ٢، ص ٤٨١ و ٦١٧

[٣] . المغازى، ج ١، ص ١٤٨؛ السيرة النبويه، ابن‌هشام، ج ٢، ص ٧٠٩

[٤] . اسباب النّزول، واحدى، ص ١٧٨؛ زاد المسير، ج ٣، ص ٢٧

[٥] . التّكميل والإتمام، ص ١٦٤؛ مفحمات‌الأقران، ص ٩٩

[٦] . اسباب‌النّزول، واحدى، ص ١٩٥؛ زادالمسير، ج ٣، ص ٣٥٥؛ روض‌الجنان، ج ٩، ص ١١٣

[٧] . الصّحيح من سيرة النّبىّ الاعظم، جعفر مرتضى، ج ٣، ص ٢٥١

[٨] . الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ١٣، ص ٣٠٠؛ روض‌الجنان، ج ١٥، ص ١٥٤؛ روح‌المعانى، ج ١١، جزء ٢٠، ص ١٤٤

[٩] . اسباب النزول، واحدى، ص ٢٩١؛ الكشّاف، ج ٣، ص ٥٠٤؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ١٤، ص ٥٥

[١٠] . الدرالمنثور، ج ٦، ص ٥٣٠

[١١] . اسباب النزول، واحدى، ص ٢٩١؛ الكشّاف، ج ٣، ص ٥٠٤-/ ٥٠٥؛ الدرالمنثور، ج ٦، ص ٥٣٠

[١٢] . السيرة النبويه، ابن‌هشام، ج ١، ص ١٠١